เมื่อวานโทรทางไกลไปหาเพื่อนที่เชียงราย
เพื่อนรักก็ถามไถ่ตามประสานั่นหละ
แล้วก็มาจบที่เรื่องงาน ว่าเป็นอย่างไรบ้าง

ก่อนหน้านี้ .. เพื่อนบินไปญี่ปุ่น 3 เดือนก่อน
ฉันไปเริ่มทำงานใหม่ที่บริษัทมหาชนแห่งนึง
แล้วพอเพื่อนกลับมาถึงเมืองไทย.. ก็โทรคุยกัน
ปรากฎว่าฉันลาออกจากบริษัทมหาชนแห่งนั้นแล้ว
เมื่อคุยกันถึงสาเหตุและเหตุการณ์หลาย ๆ อย่าง
เพื่อนฉันก็สรุปได้ว่า .. ก็คิดดีแล้วหละที่ลาออกมา

เพื่อนคนนี้ให้ตำแหน่ง นังไฮเปอร์กับฉันมานานแล้ว
ฉันมันพวกอยู่นิ่งไม่ได้ .. หาโน้นหานี่ทำ
เมื่อก่อนทำงานประจำ ก็ดันไปหาเรื่องเป็นนักเขียนในนิตยสาร
ตอนนี้ก็ใช่ว่าจะว่างนะ .. ก็ยังหาโน้นหานี่ทำไปเรื่อย
ล่าสุด .. เพื่อนก็ถามถึงงาน .. ฉันก็สรุปไปว่า

สงสัยคนอย่างฉันเกิดมาเพื่อทำงานเยอะ ๆ มั้ง
ไม่ได้เป็นคุณนายชี้นิ้วสบาย ๆ เสียที
แต่ถ้าถามว่า รู้สึกอยากทำไหม ? ก็อยากทำนะ
เพื่อนฉันตอบกลับมาว่า .. ถ้าจับฉันมานั่งชี้นิ้วอย่างเดียว ฉันคงทนไม่ได้
ด้วยนิสัยส่วนตัว .. อะไรทำได้ทำเองหมดของฉันนั่นหละ

เราเลยสรุปกันว่า .. คราวหน้าถามแค่ว่า ฉันสนุกกับงานไหมก็พอ
เพราะถ้าถามว่างานหนักไหม กลับบ้านดึกไหมเนี้ย
คำตอบคงเหมือนเดิมแน่นอน ..

ฉันก็เลยมานั่งคิดว่า .. คนเราเนี้ย ขอให้ไม่เบื่อก็ทำได้หมด
และอีกเรื่องนึงคือ เราทำมันเพื่ออะไร นั่นก็เป็นประเด็น
เพราะสำหรับฉัน .. ฉันทำอยู่ทุกวันนี้ก็เพื่อครอบครัวนั่นเอง
ดังนั้น .. ฉันจึงมีจุดยืนในการทำงานเยอะ ๆ นั่นเอง

 



11 ส.ค. 2548

เวลา 16:00 น.

<< ทำงัยดี Full House >>
ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จจะอยู่ที่นั้นค่ะ

สุภา สิตนี้ใช้ได้ป๊ะ


นางฟ้ากะการ์ฟิลด์
 
11 ส.ค. 2548 เวลา 16:23 น.

คล้ายๆ เราเลยยุ้ย :) ต้องมีความสุขกับสิ่งที่ทำให้ได้ แล้วก็จะทำทุกอย่างอย่างมีความสุข อิอิ

[ taklom ]11 ส.ค. 2548 เวลา 16:57 น.

ทำงานมากเสียแรงงานมากก็เลยทำให้ทานเยอะ มันก็จะอวบขึ้น ๆ
วิธีลดคือ ลดแป้งและน้ำตาล
จากข้าว 1 จาน เหลือครึ่งจาน แต่กับเท่าเดิม
ของทอดมัน ๆ ก็ลดเยอะ ๆ
หุหุ

[ ปุ๊ ]12 ส.ค. 2548 เวลา 23:40 น.

 

  สิงหาคม
อ. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31