Posts tagged: www.starfall.com

โรงเรียนพ่อแม่

By , 28 May 2010 23:39

สัปดาห์ก่อนเขียนใบลา แล้วบอกพี่ที่แผนกว่า

จะต้องไป ประชุมผู้ปกครองที่โรงเรียนลูก

มีคำถามย้อนกลับมาว่า อนุบาลเนี้ยนะ ประชุมอะไร

นี่อยากจะบอกพี่เค้าจังว่า มีอะไรมากมายกว่าที่คิดเยอะ

………..

แล้วเด็กเนี้ย ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เหมือนตัวเค้าเลยนะ

อย่างที่เคยบอกเพื่อนหลาย ๆ คนที่ถามว่าทำไมเลือกที่นี่

โรงเรียนนี้ให้ลูก ฉันก็ตอบทุกคนเหมือนกัน แม้กระทั่งกับครูอั๋น

ฉันอยากให้ลูกมีความสุขกับการมาโรงเรียน

………

นี่คือเหตุผลหลักของแม่อย่างฉันเลย ไม่ต้องโรงเรียนดัง

ฉันไม่เคยรู้เลยว่า ที่โรงเรียนนี้มีคนดัง ๆ เอาลูกมาเรียน

เพราะฉันไม่ได้รู้จักคนดัง ๆ อย่างที่เพื่อนเคยมาบอก

ตอนนี้ ดังที่สุดที่รู้จักน่าจะ  หมีพูห์ กะ เหมียวมารีหละ ที่รู้จัก

ยิ่งไปประชุมผู้ปกครองมา ยิ่งทำให้รู้สึกมั่นใจว่า

ฉันได้เลือกสิ่งที่เหมาะสมให้กับปรางนวล

………..

ฉันกับปอ เป็นเด็กนักเรียนคนละขั้วกันเลยนะ สมัยเรียน

ปอเรียนได้ไวมาก ใช้เวลาน้อย ในขณะที่ฉัน ต้องอ่านแล้วอ่านอีก

ผลการเรียนก็สวนทางกัน คนหัวไวอย่างปอ ไม่ต้องมาเทียบเกรดกันเลย

ฉันเข้าใจอะไรได้ช้ากว่า และถนัดด้านภาษามากกว่าปอเยอะ

ในขณะที่ปอจะถนัดการคำนวณ และพวก logic ต่าง ๆ ด้านโปรแกรม

ก็ไม่แปลกที่ พ่อแม่คู่นี้ เมื่อมารวมกัน แล้ว ช่วยกันเรียนได้พอดี

………..

แต่รู้ไหมคะ ว่า ฉันค้นพบอะไรหลังจากการได้มาทำงานจริง

เกียรตินิยมคือใบเบิกทางของฉัน ที่ทำให้สมัครงานได้ง่าย

แต่เด็กเกียรตินิยมอย่างฉัน มีเด็กเกรดไม่ถึงสามอย่างพ่อปอเป็นที่ปรึกษา

นี่หละค่ะ คือการที่พ่อแม่นั่งคุยกัน ถึงเรื่องการให้การศึกษาแก่ลูก

………..

วันนี้ เราเลือกที่จะให้ปรางนวล ใช้ชีวิตให้เป็น ช่วยตัวเองให้ได้

จากการไปประชุมผู้ปกครอง ทำให้ฉันรู้สึกว่า

ที่นี่ไม่ใช่แค่โรงเรียนลูกแล้วหละ ที่นี่เป็นโรงเรียนของพ่อแม่ด้วย

แล้วก็คิดถูกที่ชวนปอไปด้วยกัน เพราะเรากลับมาคุยกันในหลาย ๆ เรื่อง

………..

คุณครูอั๋นพูดในหลาย ๆ อย่างที่ทำให้ พ่อและแม่อย่างฉัน ได้คิด

ผู้ใหญ่ตัวน้อยของเรา คนนี้ จะมีเวลา 4 ปีในการรับข้อมูลจากสิ่งรอบตัว

ครูบอกว่า ลูกจะรับทุกอย่าง จนถึง 4 ขวบในแง่ของพฤติกรรมและความคิด

แล้วหลังจากนั้น ลูกจะเป็นแบบนั้นไปตลอดชีวิต

นั่นหละคะ ช่วงเวลาของการดัดไม้อ่อน ของพ่อ ๆ แม่ ๆ ทั้งหลาย

สำหรับเรื่องการสอนลูก สิ่งที่ดีที่สุดคือ การเป็นตัวอย่างให้ลูกเห็น

สิ่งเรื่องนี้ บ้านเราตระหนักนะคะ และพยายามจะทำให้ดี

รั่วบ้าง หลุดบ้าง เราก็เรียนรู้กันไป และตอนนี้ ลูกเค้าสะท้อนมาให้เห็นด้วย

อย่างเคสนึงที่ทำให้คิดได้คือ การใ้ช้น้ำเสียงกับลูก

คุณครูบอกว่า ถ้าเราพูดกับเด็กเบา ๆ เค้าจะตั้งใจฟังเรา

ถ้าเราตะโกนเค้าก็ตะโกนกับเรานะ อันนี้จริง ๆ เลย

ปอเป็นคนพูดจา น้ำเสียงห้วน ๆ แต่ไหนแต่ไร ใครรู้จักจะรู้ีดี

แล้วก็พูดจาเหมือนดุตลอดเวลา แล้ววันนี้ผลมันไปโชว์ที่ปราง

ปรางจะดุคนอื่น รวมถึง กับพ่อด้วย ซึ่งพ่อก็รู้ตัวนะ และก็พยายาม

แต่ฉันเอง .. เข้าใจนะ ว่า มันก็ยากสำหรับพ่อด้วย

และฉันเองก็อธิบายให้พ่อเค้าฟังแล้วว่า ฉันเนี้ย ยอมรับเธอได้

เพราะฉันเข้าใจว่าเธอเป็นแบบนี้ แต่ลูกน่ะเค้ายังไม่เข้าใจ

ทุกอย่างที่ออกจากเรา มันเป็น ต้นแบบ สำหรับเค้าหมด

นี่หลังจากไปประชุมมา พ่อพยายามปรับได้อย่างที่แม่รู้สึกได้เลย

และเรื่องการสร้างกติกาในบ้าน คำนึงคือ การมีกติกา้ต้องไม่เครียด

เหมือนนักฟุตบอล ที่เค้าสนุกเวลาเตะบอล ทั้ง ๆที่มีกติกามากมาย

นั้่นหละค่ะ เราจะต้องใช้ภาระกิจนักฟุตบอลกันกับลูก

เรื่องที่ ควร ทำ กับต้องทำมันต้องแยกจากกันให้ชัดเจน

อะไรที่ต้องทำ พ่อแม่ต้องมีกติกา และต้องทำให้กติกานั่นศักดิ์สิทธิ์ด้วย

อย่างเรื่องโอ้เอ้ก่อนไป โรงเรียน ไม่ยอมแปรงฟัน

พ่อแม่้ข้าง ๆ คุยกัน เป็นกันเกือบทั้งนั้น บ้านนี้ก็เป็นค่ะ

แล้วเวลาจะไปไหนเช้า ๆ อีกอย่าง ไม่ค่อยอยากจะลุกกัน

บ้านนี้ใ้ช้วิธี ปลุกให้ตื่นด้วยเพลง แล้วก็ บอกด้วยว่า เราจะต้องไปไหนกัน

แล้วนี่ช้าแล้ว ลูกต้องทำอะไรบ้าง อาบน้ำ แปรงฟัน แต่งตัว

ตอนนี้ทุกคนเสร็จกันหมดแล้ว เหลือปรางคนเดียวนะลูก

ถ้าเค้ายังกลิ้งไปกลิ้งมา เราก็จะบ๊ายบายเค้า แล้วบอกว่า งั้นแม่ไปนะ

พ่อก็จะไปแล้ว คุณยายรออยู่แล้ว ถ้าปรางไม่ไป ก็อยู่บ้านนะ

เท่านั้นหละค่ะ .. เธอจะลุกไปโดยฉับพลัน

แต่สิ่งที่ฉันระวังอยู่เสมอในความเป็นแม่ คือการคาดหวัง

ลูกไม่สามารถทำอะไร ได้ดีแต่ในครั้งแรกนะ ข้อนี้ฉันจำขึ้นใจ

แล้วเราเองไม่ค่อยคาดหวังจะให้เค้าทำอะไรเท่าไหร่ด้วย

เค้าจะทำตามที่เราทำนั่นหละ .. คุณครูบอกว่า ปรางกวาดพื้นได้ดี

ไว้จะอัดวีดีโอให้ครูหมีดู อยู่บ้านเนี้ย เธอช่วยตัวโก่งเลย

แม่ก็ทำให้มันเป็นเกมส์ไปซะ ผลัดกัน ตาแม่ก่อน แล้วก็ตาปราง

เค้าก็ดูจากเราทำ แล้วก็ทำตาม .. แต่ตอนนี้แม่้ต้องเพิ่มเกมส์ล้างจาน

เพราะครูหมี (ครูประจำชั้น) บอกว่า ปรางไม่ยอมล้างจาน

งานบ้านพวกนี้ ทำให้สนุกซะ เด็กจะไม่รู้สึกว่า ถูกสอน

จริง ๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะสอนหรอก แต่เราต้องดูลูกไปด้วย ทำงานบ้านด้วย

เลยต้องเอาวิธีนี้มาใช้ ให้เค้า่ทำไปด้วยกันเลย

ครูอั๋นพูดอีกว่า เราต้องสร้างสัมพันธภาพในครอบครัว

ถ้าพ่อแม่ยัง ตะโกนใส่กัน เราก็จะสอนลูกให้พูดดี ๆไม่ได้

ฉันนะ อยากจะไปหอมแก้มครูอั๋นสักสามฟอด

เพราะคำนี้หละ พ่อปอกลับบ้านมา เปลี่ยนโหมดเลย

ทุ้มนุ่มลงเยอะ ถ้าไม่เผลอตัวนะ แค่นี้ก็ดีถมไปแล้ว

เพราะเรื่องนี้คือสิ่งที่ฉันยังไม่สามารถทำให้พ่อปอเค้าปรับได้

แต่นี่ไง ด้วยความรักลูก .. และมีครูชี้แนว แม่ชี้ไม่ได้ อิอิ

ในที่สุด โหมดนักรบ ก็ถูกงดใช้ได้ไปเยอะเลยทีนี้

ครูอั๋นยังบอกอีกว่า .. ลูกต้องการการยอมรับ

ดังนั้น การที่เราชมเค้า เค้าทำใจขาดแน่นอน

แต่ก็ต้องมีกลยุทธในการนำมาใช้

อันนี้แล้วแต่วิธีการของแต่ละบ้านแระ แต่บ้านนี้เอามาใช้แล้ว

ไว้ได้ผลยังไงแล้วจะรายงานผลให้ทราบ

คำว่า อย่า ให้เลิกใช้ ให้ใช้คำว่า หยุดแทน

และก่อนการจะทำโทษ จะต้องแจ้งให้รู้ตัว

และมีการเตือนล่วงหน้า

สำหรับเรื่องการลงโทษนี่ ฉันเองลองผิดลองถูกกับปรางมาเยอะ

เพราะปรางเอง เป็นเด็กที่ฟังนะ ต้องบอกเค้า ต้องอธิบาย

แล้วถึงเวลาเธอก็จะอธิบาย และบอกว่าทำไมเธอถึงทำ

เหมือนที่เคยปรึกษาพี่จิบในแก๊งค์แม่หมู เรื่องการลงโทษ

เรากลับมาคุยกันในบ้าน ว่าเราจะต้องแยก Level ในการทำโทษ

ถ้าจะตี ก็ต้องตีให้เจ็บ ให้เข็ดไปเลย แต่นั้นคือ เรื่องร้ายแรง

เรื่องที่จะเกิดอันตรายกับเค้า เช่น เล่นพัดลม เล่นปลั๊กไฟ

สำหรับเรื่องอื่น ๆ เราก็ใช้การบอกเอาว่า มันไม่ดี ไม่น่าทำ

แต่ก็จะไ่ม่ใช้ “ความรัก” มาต่อรองและลงโทษ ด้วยการไม่รัก

อันนี้หมออัญ ห้ามมาเด็ดขาดแต่เล็ก ๆ แล้ว ว่าห้ามบอกว่า ไม่รัก

หรือว่าจะทิ้ง จะทำให้เด็กทำทุกอย่างเพื่อจะเรียกร้องความรัก

……………….

สำหรับพัฒนาการของปรางนวลในช่วงนี้

คุณครูก็มีบอกเหมือนกันว่า กำลังท้าทาย

สำหรับกับแม่ ก็กำลังต่อรอง

ตอนนี้ที่บ้าน เมื่อเค้าต่อรอง เราก็จะบอกว่า อันไหนไ้ด้ หรือไม่ได้

อย่างเรื่องจะนอนเนี้ย อ่านนิทานเล่มนึงจบ ก็จะต้องมีต่อ

ขออีก เล่มสอง เล่มสาม แล้วก็โวยวาย งอแง

เดี๋ยวนี้ แม่อ่านเล่มเดียว จบ ก็บอกว่าต้องนอนแล้วค่ะ

แล้วแม่ก็หลับไปเลย วันแรก ๆ ก็งอแงนะ แต่ไม่มีใครสนใจ

พ่อก็พยายามจะปลอบ แต่แม่ก็บอกสั้น ๆ ว่า พ่อต้องนอนเหมือนกัน

ช่วงนี้ดีขึ้นแล้ว เพราะเรากำลังพยายามปรับเวลานอนให้ไวขึ้น

ปรางนอนดึกมาก สำหรับเด็กวัยนี้ หมอตุ๊กคนสวย บ่นแม่มาหลายรอบ

จริง ๆ หมอตุ๊กบอกว่า เด็กควรนอนไม่เกิน ทุ่มครึ่ง หรือ สองทุ่ม

แม่ยังผจญภัยกับการจราจรบนถนนลาดพร้าวอยู่เลยช่วงนั้น

ลูกก็จะไม่ยอมนอนกับยายด้วย จะต้องพ่อและแม่เท่านั้น

โชคดีว่า ช่วงนี้พ่อป่วย ต้องกินยานอนหลับ ก็จะนอนไว

เลยได้นอนไวกันหมดทั้งสามคน เพราะแม่ต้องตื่นแต่ตีห้า

ปฎิบัติภารกิจ เชฟกะทะเหล็ก ทำข้าวกล่อง ตอนเช้า

ปรางกำลังชอบการต่อจิ๊กซอว์มาก ในช่วงนี้ เรียกว่าฺฺฮิตเลย

จากจิ๊กซอวของ Creative กล่อง ๆ ที่มี  2 ชิ้น 3 ชิ้น 4 ชิ้น

ก็ขยัยมาเป็น จิ๊กซอวฟองน้ำตัวโต ๆ เยอะชิ้นขึ้น ต่อไ้ด้บ้างไม่ได้บ้าง

เค้าก็สนุกที่ได้ต่อนะ จะคอยถามว่า อันนี้ใช่ไหม แล้วก็ให้เค้าลองดู

ตอนนี้มีหลายแบบมากที่บ้าน ทั้ง Rocket ในการ์ตูน Little Einsteins

หรือในรูปนี่็ก็ของแถมนม ที่แม่ซื้อมาจากตลาดนัด

อีกอย่างตอนนี้ที่ชอบรองลงมาหน่อย คือ บล็อคไม้

เดี๋ยวนี้รู้จักต่อเป็นโน้นเป็นนี่ เอามาทำบ้าน ทำยีราฟ ทำสะพาน

หรือบางทีพ่อก็เอามาวางเรียงเป็น แถว ๆ แล้วโยนบอลใส่ แบบโบว์ลิ่ง

ที่แม่ซื้อเนี้ย เพราะเห็นว่า ลูกชอบ อีกอย่าง ของเ่ล่นแบบนี้คุ้มด้วย

เพราะเล่นตามจินตนาการ เลยทำให้เล่นได้นาน LEGO อีกอย่าง

นี่แอบซื้อเก็บไว้ ชุดนึง จะไว้ให้วันเกิดนะเนี้ย ..

………………………

ช่วงนี้เลยกำลังต้องสังเกตพฤิตกรรมของปรางเรื่องสมาธิ

ว่าเค้ามีสมาธิจดจ่อกับสิ่งตรงหน้าแค่ไหน

คุณครูบอกว่า เธอจะไม่สนใจอะไรที่เธอไม่อยากทำ

และก็ไม่สามารถเก็บรายละเอียดในกิจกรรมที่ไม่ชอบ

ไม่ชอบทำกิจกรรมอะไรที่ช้า ๆ  และไม่ทำอะไรที่ซ้ำ ๆ

ลองนั่งสังเกตเล่น ๆ หลังจากคุยกับครูเสร็จวันนั้น

ลองให้เค้านั่งเล่นคนเดียว เค้าเล่นอะไรคนเดียวได้สัก 5 นาที

แล้วก็เปลี่ยนกิจกรรมที่ทำหรือที่เล่นไปเรื่อย ๆ

เช่นต่อจิ๊กซอวคนเดียวเนี้ย สัก 5 นาที ไปชวนพ่อระบายสี

พ่อก็ระบายด้วย สัำกพักปล่อยให้ทำคนเดียวก็จะได้สัก 5 นาที

แต่อะไรที่ปรางทำได้นานมากคนเดียวรู้ไหมค่ะ

เธอจะขอให้เปิด ABC เธอเรียกแบบนั้น

จริง ๆ มันคือ www.starfall.com ซึ่งเราเอามาเล่นให้ปรางดูแต่เล็ก ๆ

เล่นกันสนุก ๆ ขำ ๆ เพราะมันน่ารักดี มีการ์ตูน สอนภาษาอังกฤษ มีเพลง

ปรางชอบมาก และจะขอให้เปิดให้เล่น ทุกวันนี้เธอเล่นเองเลย

กดเม้าส์เอง คลิกเอง ร้องเพลงคนเดียว ออกเสียง phonic ตามเอง

ปรางจำตัวอักษร A-Z ได้หมด เพราะเว็บไซต์นี้

บางตัวอักษรมีเกมส์ อย่างกดให้จิงโจ้กระโดดไปตามทิศทาง

ขึ้น ลง ซ้าย ขวา ไล่เก็บตัวอักษร พอครบ A-Z ก็จะ้ร้องเพลง

ABC Song ปรางเธอก็เล่นเองได้ จนเพลงร้องออกมาได้

นั้นหละคะ เธอดีใจสุด ๆ ชอบจริง ๆ

ปรางนั่งเล่นคนเดียวได้  20 นาที – ครึ่งชั่วโมงเลย

แล้วเดี๋ยวนี้ เค้าไปคลิกตรงโน้น ตรงนี้เอง

ไปเจอเป็นภาพเหมือนนิทานเล่าเรื่อง พ่อก็เ่ล่าให้ฟัง

หนเดียวเท่านั้น ปรากฎว่า เธอไปกดเอง เล่าเอง

พักนี้เลยยิ่งสนุกเค้าใหญ่กว่าเดิม

………………..

ไว้รอโรงเรียนเค้าประเมินพัฒนาการออกมาดู

แล้วเราก็ค่อยๆ ปรับกันไป ทีละอย่าง ๆ

ช่วงนี้เลยจะ้ต้อง สังเกตกิจกรรมที่ทำ แ้ล้วให้เล่นคนเดียว

จะได้ีมีสมาธิเพิ่มขึ้น .. อีกอย่างเรื่องกล้ามเนื้อมัดเล็ก

ต้องหากิจกรรมฝึกกล้ามเนื้อหน่อย ครูบอกว่าืมือปรางยังนิ่ม ๆ

นิ้วคงยังไม่แข็งแรงเท่าไหร่

คงเพราะเราเีลี้ยงเค้ามาสะอาดเกินไป เล่นอะไรติดนิ้วติดมือ

เธอก็จะไม่เอาแระ ร้องจะล้างมือท่าเดียว .. สะอาดเกิ๊น

ไว้มาเ่ล่าให้ฟังต่อนะ ว่าอ่านหนังสืออยู่เล่มนึงด้วย

ยิ่งอ่านยิ่งชอบ เรื่องสอนเด็กอย่างไร ให้เก่ง ดีและมีความสุข

Panorama Theme by Themocracy