ได้แรงบันดาลใจในการอยากทำข้าวหน้าไก่มาจากน้ามิงค์

เพราะน้ามิงค์ทำด้วยไมโครเวฟไว้ให้น้าเบียร์ทำตามที่เมกา

เนี้ยหละต้นแบบ ใครอยากดูตัวอย่าง คลิกเลยทีนี่

แต่แม่ยุ้ยต้องประยุกต์ให้เป็นอาหารเด็ก เพราะเด็กมีข้อจำกัดเยอะมาก

โดยเฉพาะเด็กบ้านนี้ คือไม่กินผัก ไม่กินอะไรที่มีกลิ่นแรง และแปลก ๆ

เริ่มลงมือกันเลยดีกว่า ด้วยการเตรียมของ อย่างที่เห็น

หั่นเนื้ออกไก่เป็นชิ้น ๆ แล้วก็หมักซีอิ๊วขาวหน่อย ๆ ถ้าเป็นเมนูผู้ใหญ่จะหมักพริกไทยก็ได้

เตรียมไข่ไก่ คะนอร์ก้อน ใช้ครึ่งก้อน หัวหอมใหญ่ แครอทนิดหน่อย ต้นหอมนิดนึง

เอาน้ำตั้งไฟใส่ซุปก้อน ปรุงรสด้วยซีอิ๊วน้ำตาล เราเน้น หวาน ๆ เค็ม ๆ

พอเดือดใส่ผักไปต้มก่อนอ่ะ เพราะคิดว่า เด็กก็จะต้องกินผักเปื่อยๆ นิ่ม ๆ อ่ะ

เผื่อว่าจะแอบซุกผักใส่ปากไปได้แบบไม่รู้ตัว ไงหละ คนเป็นแม่ ต้องสรรหาวิธีหลอกลูก

ใส่ไก่ แล้วก็ต้มไฟอ่อนจนกว่าน้ำจะงวดลง แต่ครั้งนี้น่าจะใส่น้ำเยอะไปหน่อย เลยต้องตั้งไฟอ่อน ๆ นาน

พอได้ที่แล้วก็ตีไข่ แล้วก็เทใส่ลงไป .. พอน้ำเยอะ ก็เลยใส่ไข่เยอะเลยครั้งนี้

เลยออกมาหน้าตาประหลาด ๆ กลายเป็นข้าวหน้าไข่ไปเลย ซะงั้น

นี่คือหน้าตาที่เสร็จแล้ว .. ตอนทำเด็กเข้าไปเล่นในครัวด้วย ขอชิม บอกว่าอร่อยจัง

แต่พอเสร็จเอามาป้อนเข้าจริง ๆ กินไปคำเดียว แล้วบอกว่า คุณแม่น้องปรางเอากรอบ ๆ

แปลว่าน้องปรางจะกินข้าวกระหมูแผ่นกรอบ – -”

ตอนที่ปรางเข้าไปชิมในครัว แม่ก็ชวนพ่อชิม พ่อบอกว่าไม่เอาอ่ะ ปวดหัว แล้วเดินหนี

เด็กเลยคงกลัวแม่เสียใจ บอกว่า น้องปราง ชิมให้คุณแม่ น้องปรางอยากชิม

แล้วก็ตอบว่าอร่อยจัง .. แหมนะ !! เด็กหญิงน้อยของแม่ ช่างพูดจริง ๆ

ปรางกฎว่า ลูกกินคำเดียว ที่เหลือพ่อกับแม่ กินกันซะหมดเกลี้ยง

โดยที่พ่อบอกว่า อร่อยดีเหมือนกันแฮะเธอ