อยากจะบอกว่า แม่ยุ้ย เติบโตไปพร้อมปรางนวล

ตอนนี้แม่ยุ้ย เป็นแม่ที่มีอายุความเป็นแม่ เกือบสามขวบแล้ว

ในสามปีนี้ มีอะไรได้เรียนรู้เกี่ยวกับลูกเยอะมาก ๆ

จากที่ใหม่ ๆ ได้เรียนรู้เกี่ยวกับการดูแลเด็กเล็ก ๆ

เรียนรู้การให้นม การปั๊มนมและทำสต๊อคนม

จนถึงการทำอาหารเด็ก ทำกินได้บ้าง ไม่ได้บ้าง

รู้สึกว่าช่วงเข้าปีที่สามนี่ แม่ยุ้ยจะได้เรียนรู้ถึงเรื่องอารมณ์

อารมณ์ต่าง ๆ ไม่ว่าจะอารมณ์ของเด็ก และการรู้อารมณ์ตัวเอง

และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ปรากฎการณ์การสะท้อนกลับ

คือถ้าแม่มีอารมณ์แบบนี้ หรือว่า ทำแบบนี้ จะมีปฎิกริยาสะท้อนกลับจากลูกอย่างไร

ตัวอย่างเช่น

ตอนนี้ เมื่อเราดุลูก ด้วยน้ำเสียงที่ดุ

เวลาเค้าต้องการจะดุเรา เมือเราไม่ถูกใจเค้า

เค้าก็จะดุคุณแม่ด้วยน้ำเสียงแบบเดียวกัน

คุณแม่ให้เหตุผลว่าการทำแบบนี้ไม่ดีนะ

เวลาปรางนวลจะทำอะไร ก็จะให้เหตุผลว่า มันอย่างนี้ซิ ปรางจะทำ

การเจรจาต่อรอง ว่าเล่นอันนี้แค่อีก 1 ครั้งเป็นครั้งสุดท้ายนะ

เค้าก็จะเล่นเป็นครั้งสุดท้ายแล้วเลิก แต่พักหลังนี้ พัฒนานะ

พอแม่บอกว่าไปนอนเหอะลูกได้เวลานอนแล้ว ปรางก็จะตอบว่า

สุดท้ายนะคุณแม่นะ สุดท้ายก่อนแล้วค่อยไปนอน

คำพูดคำจาตอนนี้ ทุกคนในบ้านก็จะต้องระวังคำหยาบ คำทิ้งท้ายของผู้ใหญ่

ทุกวันนี้ จะได้ยินประโยคจากเสียงเล็ก ๆ แปลก ๆ บ้างเหมือนกัน

คุณแม่ไม่ต้องไปทำงานแล้ว หละมั้ง ?  อะไรก็จะลงท้าย หละมั้ง ? ตลอด

หรือเวลาปรางนวลกินขนมปังทั้งวัน ข้าวปลาไม่กิน

แม่ก็จะเรียกว่า แหม ฝรั่งปราง .. สิ้นเสียงแม่เท่านั้นหละ

เสียงเล็ก  ๆ ก็จะดังขึ้นมาว่า ไงหละฝรั่งแม่

เรียกเค้า ดญ. ปรางนวล เค้าก็จะเรียกกลับทันที่ว่า ดญ. คุณแม่

คุณยายจะเรียก ปรางว่า สาวน้อยของยาย

แล้วเสียงสะท้อนกลับก็จะเป็น สาวน้อยของปราง (ยายแอบยิ้ม 555)

เราคุยกันเรื่อง ศอฉ. ประกาศแล้วเนี้ย

เด็กก็จะถามว่า คุณแม่ ศอฉ. ประกาศแล้วเหรอ หันไปบอกคุณยาย

ว่า ศอฉ. มาแล้วนะ คุณยาย .. ซะงั้นเลย

ช่วงนี้เลี่ยงที่จะไม่เปิดข่าวให้ลูกเห็นนัก พอเห็นบ้างปรางก็จะบอกว่า

ไม่เอาคุณแม่ ไม่เอาระเบิด ๆ  ปรางไม่ดูระเบิดนะ ไม่ดู ๆ

ตอนนี้เหมือนวัยซึมซับจริง ๆ .. ไม่ว่าอะไร ก็เก็บเข้าหน่วยความจำหมด

แล้วคงยังประมวลผลที่จะเลือกไม่เป็นด้วย จำหมด ดีไม่ดีไม่รู้

ก็คงอยู่ที่ ผู้ใหญ่แล้วหละว่า จะเลือกให้ INPUT ลูกแบบไหนบ้าง

สำหรับแม่อย่างฉัน ก็พยายามเท่าที่จะสามารถทำได้

และถ้าลูกไปได้ INPUT แปลก ๆ กลับมา ก็จะบอกว่า อันนี้ มันดีหรือไม่ดี

จนกว่าเค้าจะมีหน่วยประมวลผลที่คัดเลือกได้ด้วยตัวเองว่า จะเลือกจำยังไง

แต่ทั้งนี้ ฉันก็มีความเชื่อว่า วิธีการในการคิด และในการเลือก ก็มาจากพื้นฐานนั่นหละ

ด้วยเหตุผลนี้ ฉันถึงได้เลือก โรงเรียนให้ปรางเป็นโรงเรียนแนวสอนให้คิด ให้ลองเล่น

หรือแม้เวลาอยู่บ้าน หลายอย่างฉันให้ลูกได้ลองเลยนะ

เช่น ปรางจะจับ แก้วนมที่ยังร้อน ยังกินไม่ได้ บอกว่าร้อนนะลูกยังกินไม่ได้ ก็ร้องไห้จะกิน

ฉันก็เลยงั้นเอางี้ลูก มานี่มา ไหนลองจับซิ ร้อนไหม

พอเค้าจับ แล้วก็ ร้อนค่ะ นี่หละลูกมันร้อน แล้วน้องปรางจะกินได้ไหม เค้าก็จะตอบเลยว่าไม่ได้

หรือแม้แต่ว่า อย่ากระโดดบนโซฟาหรือว่าเตียงคุณยายนะลูก เดี๋ยวหัวกระแทก

ไม่มีฟังหรอกค่ะพี่น้อง .. เดี๋ยวนี้แม่เปลี่ยนมุขใหม่

น้องปราง แม่บอกแล้วนะลูกว่าโดดบนเตียง หัวกระแทกจะเจ็บนะ

เจ็บแล้วแม่ไม่โอ๋นะ โอเคไหม ตอบกลับมาชัดถ้อยชัดคำมากว่า

“โอเคค่ะ คุณแม่ไม่ต้องโอ๋หรอกนะ” 

แม่ก็เลยบอกใหม่ว่า โอเคลูก โดนน้อย ๆ ก็หัวโน ถ้ามากหน่อยก็หัวแตก

หัวแตกก็เลือดออก ไปหาหมอแล้วกัน ตามนั้นนะ เออทีนี้ คิดวุ้ย

จากนั้นก็ลดความแรงในการโดดลง .. คงคิดว่า เอาแค่หัวโนพอ 555

บางทีก็ต้องใช้ การให้ลูกได้เลือก ว่า แบบนี้ กับแบบนี้

ลูกเอาแบบไหน ถ้าแบบแรกมันจะเป็นแบบนี้ ถ้าแบบสองมันจะแบบนั้น

บางเรื่องก็ต้อง บอกความจริงกันเลย ถ้าไม่แปรงฟัน ฟันจะผุ จะปวดฟัน

แต่บางอย่างก็ต้องใช้นิทานช่วย แต่ก็ได้เป็นพัก ๆ หละ

บางอย่างนี่ต้องหลอกล่ออย่างเดียวเลย เช่นเรือง อึ เพราะลองมาหมดแล้ว

ทั้งบอกความจริง ทั้ง นิทาน ทุกวันนี้เลยใช้วิธีไร้สาระเพื่อสร้างสุขนิสัยอย่างเดียว

ไหนน้องปรางเบ่งกบให้แม่หน่อยลูก เนี้ย ๆ กบโบกมือให้แม่แล้ว เบ่งอีกเร็ว

ปรางก็จะเบ่ง แล้วก็จะบอกว่า กบตัวใหญ่ออกมาแล้วนะ

ปรางเค้าจะบอกเองเลยว่า กบกลาง กบเล็กจะตามมา 

บางวันลูกบอกเลยว่า วันนี้ปรางมีอึอยู่ 2 ก้อน เดี๋ยวเบ่งให้แม่นะคะ

บางวันลูกก็อึเป็นยีราฟ เป็นไงหละ แม่ลูกบ้านนี้ ..

แต่ก็เป็นการเรียนรู้ที่เติบโตไปพร้อม ๆ กันจริง ๆ

อย่างน้อย ๆ แม่ก็ได้รู้จักการคัดกรองอะไรแย่ ๆ จากตัวเองออกไปได้เยอะ

เพียงเพราะไม่ต้องการให้มันมีปฎิกริยาสะท้อนกลับไปหาลูก

…………………..

เอารูปชุดนักเรียนมาให้ดูกัน แต่เจ้าตัวเค้าจะเรียก ชุดโรงเรียน รองเท้าโรงเรียน

ไปโรงเรียนเนี้ย สนุกจริง ๆ ร้องจะไปได้ทุกวัน

วันนี้คุณยายบอกว่า รพ. จุฬาปิดนะ เพราะเค้าจะบีบม็อบ

เท่านั้นหละคะ คุณปรางเธอแหกปากบ้านจะแตก บอกว่า

โรงเรียนไม่ปิดนะ โรงเรียนรอน้องปรางอยู่ ทุกคนรออยู่ น้ำพุรออยู่

คือว่า ลูกขา คุณยายเค้าพูดถึง โรง-พะ-ยา-บาน เธอคงไม่เข้าใจ

เธอรู้จักแต่ โรงเรียน อะไร โรง ๆ คงเหมือนกันมั้ง

นี่ไว้คุณครูเข้ามาอ่านไดอารี่ คุณแม่ถามหน่อยเหอะค่ะ

มีเวทมนต์อะไร เสกเด็ก ๆ รึเปล่าค่ะ ถึงได้อยากไป รร. จัง

จะได้เอาไปบอกเพื่อนๆ คนอื่นที่ลูกไม่อยากไปบ้าง เผื่อจะมีคาถาดี ๆ อิอิ