เมื่อคนคนนึงหายไป
เมื่อคืนดูข่าว ที่มีตำรวจเสียชีวิตที่สีลม
แล้วก็รู้สึกว่า ตำรวจคนนึงมีลูกเล็ก ๆ วัย 2 ขวบ
ฟังแล้วรู้สึกเห็นใจ ทั้งแม่และเด็กน้อยคนนั้นจัง
เพราะการที่คนคนนึงหายไปจากชีวิตของเด็กอายุเท่านี้
มันยากที่จะเข้าใจ คำอธิบายของผู้ใหญ่
เห็นมีรายการทีวีไปสัมภาษณ์แม่เด็ก บอกว่า พ่อไปนอนบ้านนายกฯ
เด็กก็บอกว่า ขอตามไปนอนกับพ่อที่บ้านนายกฯ
……………………..
มันยากนะ .. ทั้งการจะหาเหตุผลที่จะบอกลูก ว่าพ่อหายไป
แถมหายไปแบบเค้าจะไม่ได้เจอพ่ออีกแล้ว
แล้วลูกกับพ่อเค้านอนด้วยกันอยู่ประจำ .. ฟังแล้วก็เฮ้ออออ
วันนึงฉันเคยต้องอธิบายว่า พี่เลี้ยงของน้องปรางหายไปเพราะลาออก
ก็บอกว่า คุณหมี กลับไปหาพ่อกับแม่เค้า ไกลแสนไกล
ก็ยังใช้เวลาอยู่เป็นเดือน ๆ กว่าปรางจะลืมถามถึงได้
แล้วเมื่อมีการถามถึง เราก็จะต้องเบี่ยงเบนความสนใจกันไป
นั่นแค่พี่เลี้ยงที่เล่นกันมาตั้งแต่ปรางขวบกว่า ๆ จนสองขวบกว่า ๆ
หรือแม้แต่ตอนนี้ .. ปรางก็ถามหาเพื่อนฉันคนนึงอยู่ทุกวัน
และเพื่อนคนนี้ก็หายไป..ด้วยเหตุผลของเค้าเอง ที่ไม่รู้จะอธิบายให้เด็กฟังยังไง
แต่เราทุกคนก็เลือกที่จะ “เงียบ” และไม่ตอบอะไรทั้งสิ้น
เพราะก่อนหน้านี้ ฉันคงคิดแค่ว่า การาเจอกันให้มีความถี่น้อยลง ก็คงเป็นทางออก
แต่เผอิญว่า ผู้ใหญ่เลือกจะหายไปเลย โดยไม่ได้นึกถึง ใจของเด็กหญิงเล็ก ๆ คนนี้
สำหรับคนเป็นแม่ .. ก็คงต้องหาวิธีที่รักษาน้ำใจของลูกไว้
เพราะเด็กคงยังไม่สามารถเข้าใจเหตุผลได้ ฉันเลือกที่จะทำความเข้าใจกับผู้ใหญ่แล้ว
แต่ก็ไม่เป็นผลเช่นกัน .. ดังนั้นก็มีหนทางเดียวหละ ปล่อยให้เวลาทำให้ทุกอย่างจางลง
และหวังว่า อีกไม่นาน เวลาก็จะทำให้ทุกอย่างมันผ่านไป
เรื่องใหม่ ๆ คนใหม่ ๆ กิจกรรมใหม่ ๆ ก็จะผ่านเข้ามาแทนที่
จริง ๆ มันเป็นเรื่องธรรมดาของโลกนี้ด้วยซ้ำ
เพียงแต่คงยากไปสำหรับปรางนวลในวัยแค่นี้ที่จะเข้าใจ
แต่แม่อย่างฉันก็ยังเชื่อว่า ความรักจากแม่ และครอบครัว
สามารถทำให้ทุกอย่างดีขึ้น .. ถึงแม้ว่าวันนี้ปรางนวลก็ยังถามหาเพื่อนฉันคนนั้นอยู่
ก็มีบ้างเหมือนกันนะ..ที่ฉันก็คิดว่า ถ้าฉันรู้ว่า ผู้ใหญ่ไม่สามารถรับเหตุผลได้แบบนี้
ฉันก็ไม่น่าจะปล่อยให้เค้าก้าวเข้ามาในเส้นของ ลำดับความไว้ใจของลูก
แต่วันนี้ เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว .. ฉันก็มีหน้าที่ “แม่” ที่จะรับมือกับมันต่างหาก
พอฟังเรื่องของเด็กน้อยที่พ่อเป็นตำรวจเสียชีวิต
เลยทำให้รู้สึกได้ว่า คนที่หายไปจากชีวิตเด็กน้อยคนนั้น คือพ่อ
ซึ่งสำคัญและสำคัญมาก .. เด็กคนนั้นก็ยังจะต้องดำเนินชีวิตต่อไป
ถ้าย้อนกลับมาถึงเรื่องของปรางนวล ก็ไม่ได้หนักหนาขนาดนั้น
ฉันก็หวังว่าทุกอย่างจะผ่านพ้นไปด้วยดีเมื่อเวลาผ่านไป
……………………………
อีกไม่กี่วันน้องปรางก็จะไปโรงเรียนแล้ว
ร่ำร้องอยากจะไปอยู่ทุกวี่วัน แต่ก็ไม่รู้ว่า เอาเข้าจริง ๆ จะอีท่าไหน
เดี๋ยวก็รอดูกันแล้วกัน ไม่แน่หรอกว่าวันจริง อาจจะร้องไม่อยากไปก็ได้
