เพื่อนแม่ที่บริษัทจัดไปเที่ยวพร้อมกันประจำปี

งวดนี้เราเลยได้ไปเพราะปรางโตพอจะตะลอนทัีวร์ได้แล้ว

ทริปนี้เราไปกันที่บ้านนารีสอร์ท อ.บ้านนา จ.นครนายก

ขับรถไม่ไกล ห้องพักไม่แพงคืนละพันกว่าบาท

ทุกอย่างลงตัว เราก็เลยขนกันไปหมดบ้านเลย

เมื่อไปถึงก่อนคนอื่น ปรางเลยได้ออกสำรวจพื้นที่พร้อมแม่

ดูหน้าตาเด็กขณะเดินทางซิ .. แบบว่า ยังดูง่วงนอน แต่พอลงรถเท่านั้นหละ

แวะทานอาหารกันที่ร้านไก่ย่างชื่อดัง แต่ดันจำชื่อไม่ได้ กินมันอย่างเดียวซิน่าเรา

นี่เรียกได้ว่าเพื่อนซี้ปรางเลย โบว์เบลของปรางเค้า

จากเพื่อนแม่ แปลงร่างเป็นเพื่อนลูกไปแล้ว

สำหรับรีสอร์ทนี้ เด็กน้อยของเราได้สำรวจอะไรมากมายเริ่มจาก

ของเล่นโปรดประจำทริปนี้เลย ลูกยางนา

โยนขึ้นฟ้าแล้วมันจะหมุน ๆ ติ้ว ๆ ลงมาที่พื้น

แม่ยุ้ยเก็บจากรีสอร์ทกลับมาบ้านถุงนึง ตั้งใจว่าจะเล่นกับเด็กแถวบ้าน

สร้อยดอกไม้ แม่ร้อยให้เล่น แล้วก็เล่าด้วยนะว่า

สมัยแม่เป็นเด็กนะ ไม่มีของเ่ล่นแบบปรางหรอกลูก

แม่เด็กบ้านนอก เล่นแบบเนี้ยทั้งนั้นเลยลูก คุณยายไม่มีตังค์ซื้อของเล่นให้

แม่ก็เล่นใบไม้ ดอกไม้ แบบนี้ก็สนุกได้นะ

แล้วเราก็ชวนคุณยายปลูกดอกเข็มที่บ้านกัน

ปีหน้าไหว้ครูจะได้ไม่ต้องไปเสียเงินซื้อ วันหยุดหาเวลาไปซื้อดอกเข็มมาปลูกกันดีกว่า

เราพากันดูบ้านของแมลงด้วย แม่ก็เล่าใ้ห้ฟังว่า ทุกคนมีบ้าน

บ้านของมดก็มี บ้านของแมลงก็มี เหมือนเรามีบ้าน

เวลาเจอบ้านของใคร ก็อย่าไปเีหยียบบ้านเค้านะลูกนะ เดี๋ยวเค้าไม่มีบ้านอยู่

เราเริ่มออกเดินไปรอบ ๆ บ้านพัก เจอใบไม้ใบใหญ่มาก

ปรางตื่นเต้นใหญ่เลย ไม่เคยเห็นใบใหญ่ขนาดนี้

เราพยายามจะเทียบกันว่า ใบไม้ใหญ่ขนาดไหน ใหญ่เท่ากับอะไรในตัวปรางบ้างลูก

ได้คำตอบว่า ใหญ่เท่าเสื้อ ของปรางเลยคุณแม่

แม่เลยบอกว่า รู้ไหมใบไม้ใหญ่ทำอะไรได้บ้าง นี่ไงลูก เราเอามาบังแดดได้ด้วย

ปรางบอกว่าเอามาปิดหน้าได้ด้วยคุณแม่ .. สงสัยอายแผลที่หน้าบาก

ดอกไม้แปลก ๆ ที่เราไม่เคยเห็นแถวบ้านมีมากมายเลย

ลูกมังคุด เป็นอีกสิ่งตื่นเต้นสำหรับเราสองคนแม่ลูก

เพราะแม่ไม่คิดว่าจะได้มาเจอ ส่วนลูกก็ไม่รู้ว่ามังคุดเป็นแบบนี้

เลยได้สอนกันไปว่า ก่อนมังคุดจะเป็นลูกสีม่วงใหญ่ ๆ ตอนลูกมันเล็ก ๆ ยังเด็กก็เป็นสีเขียวแบบนี้ก่อน

ปรางเลยเที่ยวไปบอกใครต่อใครว่า มังคุดมันต้องเป็นสีเขียวก่อนจะเป็นสีม่วงนะ

นี่แม่ตื่นเต้นกว่า เพราะแม่ชอบกิน อิอิ

ปรางไม่เคยเห็นทุเรียนที่ติดอยู่บนต้น ตื่นเต้นใหญ่

เห็นแต่อยู่บนแผงในตลาดแล้วทั้งสิ้น

พอมาเจอต้นนี้ ปรางเรียกแม่ดูเสียงดังเลย

คุณแม่ นี่ก็ทุเรียน แต่มีหนามนิดหน่อย

เลยได้บันทึกข้อมูลใหม่ให้ไปว่า อันนี้เรียกขนุนลูกเอ๊ย

ปรางก็ได้นั่งดูมดเดินเข้าแถวแล้วก็ร้องเพลงไปด้วย

มดมันตัวนิดเีดียว มันมีเรี่ยวแรง มันไม่เดินแซง มีระเบียบวินัย

มันเดินแถวตรง ขนข้าวของกันใหญ่ ขนมชิ้นใหญ่เก็บเอาไว้ในรัง

ได้เห็นหมดเลย มดแดงตัวใหญ่ ตัวเล็ก มดดำ

ขาดไปอย่าง แม่หาบ้านมดให้ดูไม่ได้

อีกหนึ่งความมั่นใจของลูกสาวอิฉันค่ะ

คุณแม่ นี่ไงมีต้นองุ่นด้วย  – -”

คือแม่ต้องหันไปหาคุณยายแล้วถามเพื่อความชัวร์ก่อนว่า มันคือต้นอะไร

ได้คำตอบว่า ต้นมะไฟ ปรางรีบบอกเลยว่า ก็เค้าคิดว่า องุ่นนินา

ที่นี่มีต้นไม้ต้นใหญ่ ๆ เยอะอยู่ ลูกเลยได้เดินดูโน้นดูนี่

เีรียกได้ว่า ทริปนี้ได้หลายด้านเลยสำหรับการสอนลูก

ครึ่งวันแรก เราก็พากันผจญภัยรอบบ้านสำรวจกัน

ปรางตื่นเต้นกับใบไม้สีแดงด้วย เห็นใบไม้เป็นสีแดงถามใหญ่เลยว่าำทำไมเป็นแบบนี้

แม่ถ่ายรูปไม่ทันเลยไม่มีรูปเลย

นี่วันนี้บอกเด็กน้อยไว้ว่า ให้วาดรูปสิ่งที่เราเห็นกันไว้นะลูกนะ

ไม่รู้จะได้เรื่องไหม ไม่งั้นวันหยุดแม่จะพาวาดพร้อมกัน

เพื่อเป็นการบันทึกเรื่องราวที่เราไปเที่ยวด้วยกันมา

ไม่ว่าจะที่ไหน ๆ ก็เป็นห้องเรียนสำหรับลูกได้เสมอ