เด็กหญิงคนนี้.. โตมาด้วยนมแม่ค่ะ แล้วแม่ยุ้ยเองก็ตั้งใจมาก ๆ กับการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่

และที่สำคัญ ได้เ็ห็นประโยชน์ของนมแม่ มาแล้ว

ตอนนี้มีใครท้อง ก็เที่ยวบอกเค้าไปทั่วหมดว่า นมแม่ดีจริง ๆ นะ

เดือนที่ผ่านมามีพี่สาวสองคนคลอดลูก .. ป้าแนน กับ ป้ามนของพี่ปรางเค้า

ป้าแนนนี่คลอดน้องฝาแฝด ที่พี่ปรางเค้าอยากจะเป็นพี่นักเนี้ย ก็เพราะเจ้าน้องแฝดเนี้ยหละ

พี่ปรางเค้าจำชื่อน้องเค้าได้เลยนะว่า น้องธีมา กับ น้องธาวิน  (ทะวิน พี่ปรางเค้าจะออกเสียงแบบนี้)

…………………………….

ก็เลยได้มีโอกาสให้ข้อมูลเรื่องนมแม่ กับคุณแม่มือใหม่ และคุณแม่ลูกสอง สองท่านนี้

ซึ่งสมัยที่แม่ยุ้ยให้นมปราง ก็ได้ข้อมูลเรื่อง “ลูกซัด” มาจากน้าตาล แม่พี่ต้นข้าว กะน้อง ขวัญข้าว

เลยแนะนำให้ ป้าแนน กับป้ามนกินลูกซัด แม่ยุ้ยไปซื้อลูกซัดส่งให้ป้ามน

ที่เหลือ เลยไปตั้งกระทู้แจกในห้องชานเรือน pantip.com เพราะไงเราก็ไม่ได้ใช้

แจกไปแจกมา .. หมดคะ แต่ก็ยังมีคนสนใจมาขอรับเพิ่มเติมอีก

เพราะไปตั้งกระทู้ทั้งใน pantip.com , babyfancy.com แล้วก็บอกพ่อหน่องที่ thaisem.com ด้วย

ไป ๆ มา  ๆ เลยคุยกับพ่อปอว่า ขอซื้ออีกสักกิโลเอาไปแจกเค้าต่อนะ

ซึ่งจริง ๆ  ช่วงนี้เป็นช่วงที่ครอบครัวเรา รายจ่ายเยอะใช้ได้เลย

เทศกาลจ่ายค่าเทอมกำลังจะมา ค่ายาพ่อปอ ค่านอน รพ. ปรางรอบก่อนก็มาเก็บพอดี

……………………………

แต่เราก็ตั้งใจว่า แบ่งเงินทีเ่รามีอยู่ไปซื้อลูกซัดมาแจก

แล้วถ้าหมดกิโลนี้ จะทำไงต่อไปดี แม่ยุ้ยก็คิดอยู่หลายวันมาก

จะขายดีไหม ?  อย่างน้อย ๆ เราก็ได้ช่วยแม่คนอื่นให้มีน้ำนมเพิ่ม

ในราคา 50 บาทที่ทุกอย่างส่งมาให้ถึงบ้าน พร้อมแม่ยุ้ยเคยให้คำแนะนำด้วย

ถ้าถามว่า แพงไปไหม คิดอยู่หลายวันมากคะ สุดท้าย !! ถ้าแลกกับการมีนม

แล้วให้ค่าเดินไปไปรษณียณ์แ่ม่ยุ้ย ห้าบาท สิบบาท ก็น่าจะโอเคนะ

สำหรับคนที่หาซื้อไม่ได้ ไปรู้จะซื้อจากที่ไหน

……………………………

แต่พ่อปอมีไอเดียที่บรรเจิดกว่า คือ ไปโพสต์เลยว่า ถ้าหมดแ้ล้วเนี้ยไม่มีแล้วนะ

ขอน้ำใจจากผู้ซึ่งได้รับชุดฟรีไป ถ้าได้ผล อยากช่วยคนอื่นต่อ ขอให้บอกเรา

เราจะเป็นคนจัดการให้ … ซึ่งผลที่ได้รับจากการไปแจ้งข้อความนั่นไป

เงียบ !!! สัก 3 วันได้ เราสองคนก็คุยกัน ว่า แปลกใจจังเนาะ

พอพูดถึงว่า .. ถ้าเราได้ฟรีไปแล้ว จะเอาเงินมาสมทบช่วยคนอื่นต่อเค้าก็เงียบกัน

จริง ๆ เค้าอาจจะไม่เชื่อใจว่าเราจะทำแบบนั้นจริง ๆ

หรือว่า .. เราจะหาผลประโยชน์จากการกระทำนี้รึเปล่า

พ่อปอก็เลยบอกว่า .. คิดจะทำดี ไม่ต้องคิดว่าใครจะคิดยังไงกับเรา ทำไปเลย

ก็แค่ ถ้ามีคนเก็ตไอเดียเรา เราก็ถือว่าเราได้เป็นส่วนนึงในการช่วยทำบุญ

และเป็นตัวกลางที่จะทำให้คนอื่นได้ทำบุญเป็นช่วง ๆ ไป แค่นั้นเอง

ถ้าไม่มีใครทำ เราก็ทำของเราเท่านี้ เพราะตอนนี้เราก็ไม่ใ่่ช่ว่าจะมีอะไรมากมาย

………………………………..

สามวันที่รอดู feedback เรื่องนี้ ก็คิดกันแล้วหละคะว่า คงเลิกทำ เพราะทุกอย่างเงียบลง

อยู่ ๆ กลับบ้านมาวันนึง มีซองจดหมายเล็ก ๆ จ่าหน้าด้วยลายมือแปลก ๆ ถึงแม่ยุ้ย

เปิดมาเป็นการ์ดวันแม่ ทีแรกแอบตกใจ !! ใครหว่า คิดว่าฉันเป็นแม่อีกคน

เปิดมาเป็นการ์ดขอบคุณจากคุณพ่อหน่อง จากจังหวัด ร้อยเอ็ด

ที่ได้รับลูกซัดไป แล้วก็ลองกิน ก็เริ่มมีน้ำนมดีขึ้นมาบ้างแล้ว เขียนมาขอบคุณ

คือนี่หละค่ะ ความชื่นใจที่ได้รับจากลูกซัด 2 กิโลที่ได้แจกไป

นี่หละคะ การทำดีได้ดี .. การได้ดี ไม่ใช่เราต้องได้สิ่งตอบแทนเป็นของมีค่า

แต่ความชื่นใจเนี่ยหละคะ มีค่าสำหรับครอบครัวเรา

แล้วค่อยเหลือบไปเห็น แบงค์สีม่วง ๆ แป๊ะด้วยสแตมป์ 7-11 รูปมินนี่ พับมา

พร้อมคำขอโทษว่ามันอาจจะไม่สุภาพที่ำทำแบบนี้

แต่ความตั้งใจของคุณพ่อหน่องคือ อยากช่วยคนอื่นต่อ

………………………………

พออ่านจบ พ่อปอบอกว่าเห็นไหม ? คนที่เค้าเห็นเจตนาของเรา็ก็มี

เพราะในช่วงที่เราแจ้งเมล์กลับไปหาคนที่ขอว่า ลูกซัดหมดแล้วนะคะ

ถ้าอยากจะได้ ขอค่าใช้จ่าย 50 บาทต่อชุด เราจะจัดส่งไปให้

ซึ่งเราเองก็ต้องรอจำนวนที่พอจะรวบรวมเงินไปซื้อได้ แล้วค่อยไปซื้อมา่ส่งให้

แล้วหลายต่อหลายคนก็เงียบหายไป เมื่อรู้สึกว่าต้องจ่าย 50 บาท

อาจจะคิดมั้งว่า ไหง๋บอกแจก พอมาขอจริง ๆ บอกเอา 50 บาท (แอบคิดเองอีกแล้วเนี้ย)

แต่พอได้การ์ดจากคุณหน่อง .. ใจมันพองโตขึ้นมาอีกครั้ง

ไปซื้อลูกซัดมาได้อีก 2 กิโลค่ะ .. พร้อมเหลือค่าซอง ค่าถุงใส่ และค่าจัดส่งอีกจำนวนนึง

………………………………

ก็แจกต่อได้อีก วันรุ่งขึ้น มาคุณฮ็อบบิทอ้วน จากในห้องชานเรือน

ทิ้งเมล์ไว้ เราก็โทรกลับไปคุย พอดีเธอไปซื้อลูกซัดมาแล้วจากปากซอยบ้าน

แต่ไม่แน่ใจว่ามันใ่ช่แบบเดียวกันรึเปล่า ?  เพราะดมแล้วไม่มีกลิ่นเลย

เลยบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ เดี่ยวจัดส่งไปให้ใหม่ เพราะได้เงินจากคุณหน่องมาซื้อแจกต่อ

คุณฮ็อบบิทอ้วน ก็ได้ฟังเรื่องราว พร้อมคำบอกว่า “คุณยุ้ยใจดีจัง”

แหม !! เขินนะคะ แต่จะบอกว่า แค่ยุ้ยเห็นว่านมแม่มันดี เลยอยากบอกต่อ ๆ

ยุ้ยแค่ทำตัวเป็นตัวแทนจำหน่าย นมแม่ ให้กับเด็ก ๆ ที่กำลังเกิดเท่านั้นเอง

(คราวหน้า ขอเป็นคำว่า อุ้ย คุณยุ้ยหน้าตาดีัจังได้ป่ะคะ อิอิ )

คุณฮ็อบบิทอ้วน ให้เงินสมทบมาเพิ่มอีก 200 บาทค่ะ นี่กำลังเอาไปใช้เป็นค่าจัดส่ง

เพราะเงินคุณหน่องหมดแล้ว จะใช้เงินคุณฮ็อบบิทอ้วนต่อคะ ลูกซัดยังเหลืออีก

กิโลกว่า ๆ  .. ความชื่นใจก็ตื้นขึ้นมาอีกครั้ง

………………………….

คุณแจงเป็นอีกคนที่กำลังจะคลอด แล้วขอซื้อลูกซัด

ถึงแม้จะไม่มีแจกแล้ว ก็ขอซื้อ โอนเงินมาให้ 100 บาท

โดยที่แม่ยุ้ยก็แจ้งกลับไปว่า มีคุณหน่องออกเิงินให้ซื้อแจกต่อแล้ว

เดี๋ยวแม่ยุ้ยโอนเงินคืนไปนะคะ .. คุณแจงเองก็ตอบกลับมาว่า ไม่เป็นไรคะ

ไว้เป็นค่าจัดส่งให้คุณแม่ท่านอื่น ๆ ต่อไปดีกว่า เพราะคุณแจงเองก็ได้คำแนะนำดี ๆ ไป

……………………….

แม่ยุ้ยขอกราบขอบพระคุณคุณแม่ คุณพ่อทุกท่านที่ได้มีส่วนช่วย

ในวันนี้และวันต่อ ๆ ไปในอนาคต .. สิ่งที่ทำอยู่ทุกวันนี้ บอกได้คำเดียวว่า

ไม่ได้หวังจะรวยจากลูกซัดชุดละ 50 บาทหรอกคะ เพราะมันไม่ได้รวยได้แน่ ๆ

(แม่วิวแอบคำนวณให้ว่า ถ้าขายได้กำไรโลละ 100 พี่ยุ้ยต้องขาย 300 กิโลถึงได้ค่าเทอม)

แต่เจตนามีแค่ว่า .. อยากช่วยให้แม่ ๆ ได้ให้นมแม่กันนาน ๆ

แล้วตัวเองมีประสบการณ์ตรง จากการให้นมแม่มาแบบนี้

แม่หลายคน ลองมันหมดทุกอย่างแล้วค่ะ ใครว่าอะไรดี ลองหมด ก็ํยังน้ำนมไม่พอ

ลองลูกซัดดูอีกสักอย่าง เผื่อว่าจะช่วยได้

ก็มีแม่ ๆ หลายคน ส่งข้อความกลับมาบอกว่า กินไป 3 วันเริ่มมีน้ำนมมากขึ้น

หรือว่าอาจจะคิดไปเอง .. จะบอกว่าถึงแม้จะคิดไปเอง

แต่การคิดไปเองในด้านบวกก็เป็นเรื่องดีค่ะ การที่เรามีกำลังใจ น้ำนมก็มาเยอะขึ้นได้นะ

………………………………

วันนี้.. แค่อยากจะบอกว่า แม่ยุ้ยเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ในสังคม

ที่มีหัวใจของความเป็นแม่เหมือน ๆ กับแม่คนอื่น ๆ

วันนี้ … พอจะแบ่งอะไรกลับคืนสังคมได้

ก็อยากจะแบ่งบ้าง .. เพราะวันนึง ก็เคยได้รับน้ำใจจากสังคมมาแล้ว

และถ้า หลาย ๆ คนลองมองในมุมที่แตกต่างออกไป

หันมาแบ่งกัน อะไรที่แบ่งได้ ไม่ได้ทำให้เราลำบาก ทำเถอะคะ

ทุกวันนี้สังคมมันไม่ค่อยน่าอยู่เท่าไหร่แล้ว .. เราช่วยกันได้

เพราะอีกไม่กี่ปี ลูก ๆ ของเรานี่หละ จะต้องอยู่ในโลกใบนี้ต่อไป

ทำไมแม่ ๆ พ่อ ๆ อย่างเราจะไม่ลองช่วยกัน สร้างโลกดี ๆ ให้ลูกอยู่หละคะ

…………………………………

วันนี้ลูกซัดทำให้ได้เห็นน้ำใจของคุณพ่อคุณแม่ที่ไม่เคยเห็นหน้ากันเลย

แล้วก็มีใจที่อยากจะ่ช่วกัน .. ทำให้รู้สึกว่า “น้ำใจ” ยังไม่ได้หายไปจากสังคมนี้หรอกคะ

เพราะไม่อยากจะเชื่อว่า เด็กหญิงเล็ก ๆ อายุไม่ถึงสามขวบจะทำให้แม่อึ้งได้

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา พ่อหัวเสียแต่เช้า หงุดหงิดงึมงัมอยู่ครึ่งวันเห็นจะได้

ส่วนแม่ก็ นิ่งๆ  ไม่สนใจ เพราะต้องปล่อยให้มันผ่านไป พ่อบ่นก็ปล่อยให้บ่นไป

แม่อย่างฉัน วันอาทิตย์ ไม่ต้องคิดเลยค่ะ มีหน้าที่ถูบ้าน ขัดห้องน้ำ

แล้วบ้าน 3 ชั้นอ่ะคะพี่น้องเอ๊ย .. ดีนะที่คุณยายช่วยถูไปชั้นนึง

แต่ก็คิดซะว่า เข้าคอร์สลดน้ำหนัก วันอาทิตย์ ออกกำลังกายบริหารกล้ามเนื้อหัวใจ

แต่คุณพ่อก็ยังคงหงุดหงิด จนรังสีความหงุดหงิดเริ่มซึมซาบเข้ามาได้ในตัวแม่แล้ว

ก็ทำนิ่ง ๆ ลืม ๆ ไป ก้มหน้าก้มตาทำโน้นทำนี่กันต่อไป .. จนแม่เอ่ยปากถามพ่อว่า

ซักผ้าเสร็จรึยัง ( บ้านนี้แบ่งหน้าที่กันค่ะ พ่อซักผ้า ตากผ้า )  ก็ได้คำตอบว่ายังไม่เสร็จ

แล้วก็มี ทิ้งท้ายให้รู้สึกหมั้นไส้เล็ก ๆ  แม่ก็ยังนิ่งๆ  ไม่โต้ตอบอะไร แต่ก็นิดนึงนะ เริ่มแระ ๆ

จนทนไม่ไหว ขนผ้าไปซักเองเสียเลย ไม่รอพ่อแล้ว แล้วก็มีคุณยายช่วยตากให้

พอตกค่ำ ๆ ไอ่ความหมั้นไส้ มันก็นะ อยากจะระบายนิดนึงเหอะ พ่อกำลังพาปรางไปอาบน้ำ

ลูกก็ถอดเสื้อผ้าแระ แม่เล่นจังหวะที่ลูกเผลอ เอาหนังยางรัดผมลูก ดีดพุงพ่อซะทีนึง

พ่อกระโดดโหยง ร้องโอ๊ยลั่นเลย ..  คุณยายกำลังล้างจานอยู่ในครัว ก็ชะโงกหน้ามามอง

น้องปราง ได้ยินพ่อร้องโอ๊ย เธอร้องไห้จ้าเลย .. แล้วก็พูดว่า แม่ทำพ่อไม แม่ทำพ่อไม

แม่ไม่มีคำตอบใด ๆ .. แล้วก็บอกว่า พ่อรีบพาปรางไปอาบน้ำ เพื่อเปลี่ยนประเด็น

แล้วพอลูกอาบน้ำจะได้อารมณ์ดี ระหว่างนั้นคุณยายก็ดุผ่านมาจากครัวว่า

วันหลังจะ อย่าตีกันให้ลูกเห็น ไปตีพ่อเค้าเหรอ เลยบอกว่าป่าว ๆ แค่เอาหนังยางดีดพุงเองอ่ะ

พอสองพ่อลูกเค้าอาบน้ำออกมาจากห้องน้ำ พ่อกำลังทาแป้งแต่งตัวให้น้องปราง

แม่ก็นั่งอยู่ข้าง ๆ ทั้งพ่อและแม่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะบอกตรง ๆ แหย่กันเล่น ๆ

ไม่ได้ตีกันจริงจัง พอเห็นลูกร้องไห้ ก็เลยตกใจ ..

สิ่งที่เด็กหญิงเล็ก ๆ คนนี้ทำคือ เอามือลูบหัวพ่อแปะ ๆ แล้วพูดว่า

“คุณพ่อไม่ต้องร้องนะ เดี๋ยวก็หาย ไม่ต้องไปหาคุณหมอหรอก”

แล้วก็หันมามองหน้าแม่ แล้วก็พูดว่า ” คุณแม่ไม่ได้อยากตีคุณพ่อหรอกนะ”

ทำให้สองคนพ่อแม่ ถึงกับอึ้งไปเลย .. ฉันบอกตรง ๆ นึกไม่ถึงว่า ปรางจะพูดแบบนี้

คืนนั้นเรานอนเล่นกัน นอนกอดกัน ให้ลูกเห็นว่าพ่อแม่รักกันนะ ไม่ได้ทะเลาะกันไม่ได้ตีกัน

ปรางก็บอกว่า  “กอดกันหมดเลยนะ” คือจะให้กอดเค้าไว้ตรงกลาง

เวลานอนก็บอกว่า ให้พ่อกับแม่ไปนอนแขนน้องปรางซิ

เพราะเวลานอนกับพ่อ พ่อจะให้ลูกนอนหนุนแขน พอนอนกับแม่ แม่ก็ให้หนุนแขน

เค้าเลยอยากให้พ่อกับแม่หนุนแขนเค้าบ้าง ..

สายใยแห่งครอบครัว และสายเลือด นี่ช่างสำคัญและมหัศจรรย์จริง ๆ

ลูกมีความรู้สึกว่าจะต้องเชื่อมโยงให้พ่อแม่ไม่โกรธกันด้วยอ่ะ

แล้วคืนนั้นปรางก็ไล่จุ๊บแก้มพ่อที แม่ที แล้วก็บอกว่า รักพ่อจริง ๆ รักแม่จัง

เริ่มเข้าใจคำโบราณแล้วว่า ลูกคือโซ่ทอง คล้องใจ มันเป็นแบบนี้นี่เอง

ที่บ้านเด็กตาบอดพิการซ้ำซ้อนที่รามอินทรา

ใกล้บ้านมาก ๆ เราก็ไปด้วยกันกับบ้านพี่ปลื้ม

และก็แวะไปซื้อของที่จะทำบุญกันก่อนจะไป

รวบรวมเงินได้ 3300 บาท ได้ของเยอะอยู่เหมือนกัน

อนุโมทนากับทุกคนที่ร่วมทำบุญกันด้วยนะคะ

ตอนไปซื้อของ เด็ก ๆ สองคนก็สนุกสนานกันเลย ได้บรรยากาศลูกสองเลยเรา

พาน้องปรางไปดูจรเข้มาที่ฟาร์มจรเข้สมุทรปราการ

นึกกว่าจะกลัว ดูโชว์ ตบมือหัวเราะชอบใจ พูดอยู่ซ้ำ ๆ ว่า แม่ ๆ เข้อ้าปาก ๆ

แม่ก็เลยถือโอกาสบอกว่าเนี้ย เข้อ้าปาก แปรงฟันด้วยนะ ฟันเข้เยอะเลยเห็นม่ะ

ชอบไปหมด ดูลิง ก็จะ เรียก แม่ ๆ ยิง ยิง ยิงมา เดี๋ยวก็ แม่นู นู  = แม่ งู งู

ที่เห็นจะชอบอีกอันก็ช้างเนี้ยหละ แม่ช้าง แปร๊นแปร๋น

เอาสตางค์ไปให้คุณช้างด้วย ลูกไม่กลัว แต่แม่มันน่ะกลัวช้าง 555

อากาศร้อนใช้ได้เลยนะ เดินเหงื่อแตกเม็ดเลยน้อปราง พอตรงไหนแดดร้อน ๆ 

เธอก็จะตะโกนบอกว่า คุณหมีร่ม ๆ แดดร้อนมาก ๆ 

ที่ชอบอีกอันก็ไปโผล่หน้าเป็นนางรำกะคุณหมีเนี้ยหละ

ทีแรกเห็นคุณหมีไปเล่น ก็ร้องจะเอาบ้าง

แล้วผลของการไปดูเข้อ้าปากทำให้ปรางเลิกร้องไห้เวลาจะแปรงฟัน

เพราะก็จะพูดว่า เข้อ้าปากแปรงฟัน .. แม่ยุ้ยงี้แฮปปี้สุด ๆ อิอิ

………………………….

พักนี้เด็กหญิงปรางช่างพูดมากขึ้นทุกวัน แล้วก็จะฟังรู้เรื่องเฉพาะคนในบ้าน

เพราะภาษาเด็ก ก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว บวกความมั่นใจในตัวเองเข้าไปอีกกองโต เช่น

เปิดหนังสือเจอรูปปลาหมึก ก็ถามแม่ว่า แม่ ๆ นี่อะไร

แม่ : ปลาหมึกไงลูก

น้องปราง : ตาปึก

แม่ : ปลาหมึก (ลากเสียงยาว ๆ )

น้องปราง : ตาปึก ( ขึ้นเสียงสูงตรงปึกด้วยนะ)

แม่ : ปลาหมึกลูก ไม่ใช่ตาปึก

น้องปราง : ตาปึก แล้วก็เปิดหนังสือหน้าต่อไป ถามว่า นี่ไงต่อ

คือว่า .. ตาปึกไง แม่ก็ยังจะปลาหมึกอยู่ได้ เปลี่ยนเรื่อง เปลี่ยนหน้าซะเลย

………………

เดี๋ยวนี้ จะพาปรางแปรงฟันในห้องนอน พร้อมแม่หรือไม่ก็พ่อ

ปรางก็รู้เวลา พอขึ้นห้องนอน ก็จะบอกแม่ว่า

น้องปราง  : แม่แปงปัน แปงปัน

แม่ : ไป ๆ เอาผ้าอ้อมผูกคอให้ก่อน กันบ้วนน้ำเปียกเสื้อ

น้องปราง : ผูกผ้าก่อน เดี๋ยว เปียก

พอเข้าห้องน้ำ ก็จับอุ้มยืนหน้ากระจก พร้อมหยิบแปรงให้

น้องปราง : แม่ใส่ยา ใส่ยา

แม่ : แม่ใส่ให้น้องปรางก่อนนะ เดี๋ยวของแม่ใส่ทีหลัง

น้องปราง : แม่ใส่คอนเกต คอนเกต  (แต่ที่บ้านใช้ยาสีฟันใกล้ชิด)

แม่ : ยกหลอดยาสีฟันมา ถามว่า น้องปรางนี่ไรคะ

น้องปราง : ยาแปงปัน

แม่ :  ยาสีฟันคะ ยาสีฟัน

น้องปราง : ยาอี๋ฟัน  ยาแปงปัน

แม่ : ยาสีฟันคะ

น้องปราง : คอนเกต คอนเกต

ที่มาของคอนเกต ก็คือ คุณแม่ซักผ้า คุณยายสระผม ลูกอมโบตัน ยาสีฟันคอนเกต

บ้านนี้ก็เลยต้องใช้ยาสีฟันคอนเกตในหลอดใกล้ชิด หรือยี่ห้ออื่นใด ก็จะเป็นคอนเกตหมด

…………………………….

แล้วก็ดูเหมือนว่าจะเฝ้ารอวันหยุดที่พ่อแม่ พาไปเล่นน้ำ

นี่เพิ่งซื้อ Arm Band มาให้ลองใส่แทนห่วงยาง

แล้วก็เพิ่มเวลาในการเล่นจาก 5 นาทีเป็น 10-15 นาที

ซึ่งก็โอเค ไม่มีอาการหวัดหรือไข้แต่อย่างใด ผ่านแระ

ต่อไปก็จะได้เล่น 15 นาทีทุกครั้งเลย

แล้วพอลอยตัวได้แบบนี้ เธอก็ยิ่งสนุกกับการเล่นน้ำมากขึ้นเลยอ่ะ