มีเหตุการณ์ที่ทำให้แม่ต้องกลับมาคิด

เมื่อวานลูกแม่ร้องไห้ไม่ยอมกลับบ้าน .. ไปเล่นกับพี่ส้มโอ (เพื่อนเล่นแถวบ้าน)

ไม่ยอมกลับชนิดที่ว่า ไปกอดขาคุณตาส้มโอเลย

ตอนที่แม่เรียกให้กลับมันก็ 6 โมงเย็นแล้ว ถึงเวลาต้องอาบน้ำ

แล้วคุณตา คุณยายของส้มโอก็บอกว่า ไปอาบน้ำที่บ้านตาก็ได้ เดี๋ยวตาอาบให้แล้วเอามาส่งให้นะ

……………………………………..

คือก่อนหน้าที่แม่จะเลือกปรับเวลาทำงานให้เลิกเร็ว

ปรางก็ไปใช้ชีวิตอยู่บ้านส้มโอเสียมากกว่าอยู่บ้านเรา

ไปอาบน้ำ กินข้าว เล่น อยู่กับส้มโอเสียจนเรียกได้ว่า แทบจะไปเป็นลูกบ้านนั้นเลย

และนี่คือเหตุผลนึงที่แม่ตัดสินใจ ยื่นใบลาออก เพื่อกลับมาแก้ปัญหานี้

เพราะแม่กว่าจะถึงบ้านสองทุ่ม กลายเป็นลูกเราไปอยู่บ้านเค้าจนมืด

พอแม่เลิกงาน 15.00 เราก็ตกลงกันว่า

หลังจากเลิกเรียน ไปเล่นบ้านพี่ส้มโอได้จนกว่าแม่จะถึงบ้าน

ก็ประมาณ 16.30 ก็ถือว่า เป็นเวลาที่ให้เล่นด้วยกันได้

แล้วแม่กลับมา ให้กลับมาบ้านเรา หรือว่า พาพี่ส้มโอมาเล่นที่บ้านเราได้

ตั้งแต่ต้นเดือนมาทุกอย่างก็โอเคมาโดยตลอด แต่ทำไำม เมื่อวานนี้ มันไม่ใช่หละ

……………………………………..

ในเวลาขณะนั้น ที่หน้าบ้านเรา มีคุณตาส้มโอ คุณยายส้มโอ คุณยายเล็ก

ปราง ส้มโอ และแม่กับคุณยาย

ปรางตอบแม่ว่าไม่กลับบ้าน ส้มโอก็เชียร์อัพว่า ไปอยู่กับพี่ก็ได้นะ

คุณตาก็บอกว่า ไป ๆ เดี๋ยวตาอาบน้ำให้

แม่กับยายยืนนิ่งเงียบ .. จนแม่เอ่ยปากบอกปรางว่า

” ไปอยู่เลย แล้วไม่ต้องกลับมาบ้านเราเลยดีไหมลูก”

ลูกแม่  พยักหน้าตอบรับ พร้อมบอกว่าขอเสื้อผ้า 2 ชุด

จะบอกว่า คุยกันดี ๆ อยู่พักนึงแล้ว เลยปล่อยประโยคนี้ออกไป

พร้อมอารมณ์ที่เหนื่อยเหลือเกินลูก ทำไมไม่ฟังแม่บ้าง

แม่ก็ถามย้ำว่า ตกลงเอาแบบนั้นนะ … แล้วแม่ก็ปิดประตูบ้านและโรงรถ เดินเข้าบ้าน

แล้วกลับมานั่งสงบสติในบ้าน บอกตรง ๆ ตอนนั้น อารมณ์พุ่งพล่านมากมาย

โกรธตัวเอง .. ว่าทำไมลูกไม่ฟังเรา เราทำอะไรผิด

โมโหลูก .. ที่ทำไมไม่ฟังเราเลย เราเหนื่อยนะ

จนสุดท้าย คุณยายคงทนไม่ได้ เปิดประตูไปหนีบปรางเข้าบ้านมา พร้อมร้องโวยวาย

แม่ก็ยังคงนั่งนิ่ง แล้วก็รอให้ปรางสงบลง แล้วเรียกขึ้นไปบนห้อง

ขอคุยกันสองคนดีกว่า .. แล้วก็บอกปรางว่า

” แม่ถามจริง ๆ นะทำไมไม่อยากกลับบ้านเรา”

ได้คำตอบจากลูกว่า “ไม่มีใครเล่นกับเค้าเลย ไม่มีใครสนใจเค้าเลย”

คำสุดท้ายคือ “ไม่มีใครรักเค้าเลย”

……………………………………..

แม่ไม่รู้ว่า เด็กสี่ขวบของแม่คิดอะไรอยู่

แต่วินาทีนั้น แม่อายุจะสี่สิบ หน้าชาไปเลย

แล้วก็ได้แต่บอกลูกว่า แม่รักหนูนะปราง พรุ่งนี้เราเล่นด้วยกันนะ

แล้วไปเล่นกับพี่้ส้มโอได้ แต่ถ้าแม่เรียกก็ต้องกลับบ้านรู้ไหม ?

วันนี้แม่เสียใจมากที่ลูกไม่ยอมกลับบ้านแล้วทำแบบนั้น

แม่รีบกลับมาจากที่ทำงานเพื่อจะมาอยู่กับหนู แล้วทำไมหนูไม่อยากอยู่กับแม่

(รู้นะว่า พูดยาวเกินไปสำหรับเด็กสี่ขวบ)

……………………………………..

พอลูกขึ้นนอนก็ปล่อยให้ไปนอนกับพ่อสองคน

คิดว่าพ่อคงชวนคุยได้ความอะไรมาบ้าง ก็ได้ความจากปรางมาว่า

“คุณตาไม่ดุเค้า ดุแต่พี่ส้มโอ”

จะบอกว่า เมื่อวานแม่ปวดหัวไปเลย กลับมานั่งทบทวนว่า ฉันทำอะไรลงไป

มันเกิดอะไรขึ้นทำไมลูกถึงได้มีปฎิกิริยากับเราแบบนี้

แล้วก็ได้คำตอบว่า  เมื่อวานเราไม่ได้สนใจเค้าจริง ๆ

เมื่อวานแม่คุยโทรศัพท์เรื่องงานของคุณยาย

แล้วก็ได้ทราบว่า เราไม่ต้องทำตุ๊กตาแกะที่เราเตรียมลงทุนทุกอย่างไปหมดแล้ว

วินาทีที่ได้ยิน แม่ก็อึ้ง เพราะรู้ว่ายายต้องเสียใจแน่ ๆ

ยายตั้งใจทำงานนี้มาก ยายเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว

เราเอาเงินมาลงทุนกับเรื่องนี้ไป กว่าเจ็ดพันบาท ซึ่งเจ็ดพันสำหรับเราวันนี้มันเยอะ

ของก็กองท่วมอยู่ที่บ้าน แล้วจะทำไงดี แม่ก็กดมือถือไปเล่าให้ลุงลาภฟัง

พอทบทวนเหตุการณ์แล้ว “แม่ไม่ได้สนใจหนูเลยจริง ๆ ด้วย”

เย็นนั้นแม่คุยโทรศัทพ์กับคน 3-4 คนด้วยเรื่อง ตุ๊กตาแกะ

ได้แค่เดินตามดูหนูไปสนามเด็กเล่น แล้วก็นั่งดูหนูเล่นแต่ก็คุยโทรศัพท์ไปด้วย

พอเดินกลับมาถึงบ้าน เรียบเรียงคำพูดได้ก็ แจ้งข่าวให้ยายทราบ

ก็คุยกับยายต่ออีก ปล่อยลูกเล่นอยู่นอกบ้านกับพี่ส้มโอ

……………………………………..

ขอบคุณหัวใจน้อย ๆ ของเด็กสี่ขวบ ที่ำให้หัวใจแม่อายุจะสี่สิบเข้าใจ

เวลา – ของหนู ก็คือเวลาของหนูใช่ไหมลูก

ตอนนี้ลงทุนแล้วขาดทุนยังไง ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่เท่ากับ หัวใจของลูก

สำหรับแม่ คืนนั้นแม่จัดการเรื่องปัญหาของคุณยายเรียบร้อย

โดยการบอกคุณยายไปว่า “เรามีหนทางอื่น ของเราไม่เน่าไม่เสีย เดี๋ยวก็หาวิธีขายเอาใหม่ได้”

แม่มีไอเดียคิดจะทำเป็นชุดของขวัญปีใหม่ รับสั่งเป็นชุด 10 , 20  หรือ 50 ชิ้น

แล้วก็คิดราคาส่งกันไป ขายเอาเงินทุนคืนมาเท่านั้นก็พอ

แล้วก็จะหาแบบทำเป็นรูปตัวอื่นๆ ที่ไม่ใช่แกะคละกันไป

โอเค .. เรามีแนวทางแล้วสำหรับเรื่องนี้

……………………………………..

แล้วสำหรับเรื่องลูกหละ .. เราจะทำยังไงดี

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความเครียดหรือภาวะอารมณ์ของแม่ ส่งผลกระทบตรงยังลูก

ดังนั้นแม่ควร แยกเวลาให้ได้

เพราะลูกไม่ได้รับรู้หรอกว่า วันนี้แม่ขาดทุนกับงานไปเท่าไหร่บาท

ลูกไม่รู้หรอกว่า ปัญหาที่อยู่ในหัวแม่ มันแย่แค่ไหนกับครอบครัวเรา

ลูกรับรู้แค่ว่า .. วันนี้ทำไมแม่ไม่เล่นสนุกกับหนู เหมือนทุกวัน

และก็คงเป็นธรรมดาที่ เด็กอาจจะแสดงออกในสิ่งที่จะสามารถเช็คระดับความรักจากแม่

ซึ่ง เมื่อวานก่อน  แม่สอบตก !!!!

ขณะที่แม่พูด ถึงเรื่องที่ไม่ควรทำ ปรางก็แลบลิ้นแผล็บ ๆ ใส่แม่

นึกออกไหมค่ะ ว่า แม่จะปรี๊ดขนาดไหน

สรุปว่า คืนนั้นปรางโดนไปหลายกระทง

โดนดุเรื่องไม่กลับบ้าน และโดนให้แลบลิ้นค้างไว้ 45 นาที

แต่ที่แน่ ๆ แม่บ้านนี้ไม่ตีลูก !!!!

วิธีการเมื่อคืนคงไม่ถูกต้องและไม่ควรทำนัก หลังจากแอบปรึกษาหมอนัท

วันนี้ แม่มีแนวทางที่จะจัดการกับเรื่องนี้แล้ว คือ

……………………………………..

เวลาของหนู คือเวลาของหนู

แม่คือเพื่อนเล่นที่สนุกที่สุด แม่ต้องสนุกซิ

ถ้าแม่สนุก หนูก็คงอยากเล่นกับแม่ใช่ไหมหละ ??

และถ้าสัมพันธภาพที่ดีของเรากลับคืนมา การใช้วินัยของแม่ก็จะกลับมา

แม่สนุก แต่แม่ก็เอาจริง

ซึ่งเมื่อวาน แม่สอบผ่าน !!!

แม่กลับมาถึงบ้าน นั่งพักจากแดดร้อนสักพัก ก็เล่นกับปรางตลอด

ระบายสี ชวนกันคุย เล่นกันจนเย็น

ส้มโอก็มาเล่นกับเราที่บ้านด้วย และในขณะที่ส้มโอจะไปสนามเด็กเล่น

แม่ก็ให้ปรางเลือกว่าจะไปรึเปล่า ถ้าไปแม่ก็จะไปด้วย

ปรางเลือกที่จะระบายสีต่อกับแม่

ส้มโอก็มีเสียงตะโกนมาบอกปรางว่า ถ้าไม่ไปพี่จะไม่รัก

ปรางก็ตอบกลับไปว่า ไม่เป็นไร เค้ารักแม่เค้า

(แม่แอบหน้าบานเล็กน้อย)

ส้มโอก็บอกว่า พี่จะพาไปซื้อขนมที่้ร้านตรงสนาม ถ้าไม่ไป พี่ไม่ซื้อให้

ปรางก็ตอบกลับไปว่า ไม่เป็นไร เดี๋ยวให้แม่เค้าซื้อมาให้

แล้วเมื่อวานทุกอย่างก็กลับสู่สภาพเดิม

……………………………………..

หัวใจเล็ก ๆ ของเด็ก ไม่มีอะไรมาก

เค้ามีแม่อยู่ในนั้น เพียงแต่แม่นั้นหละ วิ่งหนีออกจากใจเค้าไปไหม

อย่าวิ่งหนีออกจากใจลูก ด้วยการไม่สนใจเค้า

อย่าหนีออกจากใจลูก ด้วยการ อยู่แต่กับคอมพิวเตอร์ และไอโฟน (แอบฝากถึงพ่อมัน)

และอย่าหนีนออกจากใจลูก ด้วยการเอาปัญหาของผู้ใหญ่มาอ้าง

เพราะ เด็กไม่ได้เข้าใจ หัวใจเค้ามีแค่นั้น

เราต่างหากที่มีหน้าที่ ย่อหัวใจตัวเอง ให้เท่าหัวใจลูก

กลางคืน ตอนนอน เรานอนพร้อมกัน  3 คนคืนนี้

แม่ก็บอกพ่อว่า วันนี้แม่มีความสุขจังเลยพ่อรู้ไหม ? (ลูกยังไม่หลับนอนตาแป๋วอยู่ข้าง ๆ)

พ่อก็ถามว่า ทำไมหละ ?

ตัวน้อยของเรารีบชิงตอบเลยว่า ” ก็เพราะหนูไม่ดื้อไงพ่อวันนี้”

แล้วเราก็ไปรุมกอดเด็กน้อยของเรา พร้อมกับคำว่า พ่อกับแม่รักลูกมากนะ

……………………………………..

แม่น่าจะแก้ปัญหาถูกทางแล้วเนาะ

เดี๋ยวเอาไปส่งการบ้านหมอนัท กับน้านุ่นหน่อยซิ

ว่าจิตแพทย์ประจำครอบครัวเราจะตอบว่าไง

……………………………………..

ลืมเล่าไปว่า ก่อนจะนอนปรางเอาสติ๊กเกอร์มาแปะให้แม่

แล้วก็บอกว่า วันนี้ให้คุณแม่นะ คุณเป็นเด็กดี พูดกับเค้าเพราะ

แล้วก็ระบายสีสนุกด้วย

แล้วก็แปะให้พ่ออีกอันบอกว่า คุณพ่อก็เป็นเด็กดี ไม่แย่งของเล่นกับคุณแม่