ความสุข อยู่ที่ไหน

ความพอของเราอยู่ตรงไหนกัน

แล้วอะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุด สำหรับเราในวันนี้

…………………………………

จนวันนี้เราได้คำตอบเหล่านั้นหมดแล้ว

เราเลือกที่จะให้ “โอกาส” คนในครอบครัว ออกมาเริ่มต้นชีวิตใหม่

เราอยากรักษาสุขภาพของพ่อปอ เอาไว้ให้แข็งแรง

เพราะคุยกันแล้วว่า ถ้าร่ายกายไม่ไหว อะไรก็คงทำไม่ได้ดี

ดังนั้น .. วันนี้เราแก้ไขกันที่เรื่องนี้ก่อน

ถ้าเราหายดี .. อะไร ๆ เราก็มีแรง มีปัญญาไปทำได้อีกมากมาย

แต่เป็นธรรมดา  มันคือจุดเปลี่ยน ที่ใหญ่หลวงสำหรับมนุษย์เงินเดือน

มันเป็นเรื่องยากจะตัดสินใจ สำหรับคนที่ถือแบบแผนอยู่ในมือ

และคงยากเย็นมากสำหรับคนที่คิดว่า การประสบความสำเร็จคือ การมีงานที่มั่นคงทำ

แต่วันนี้ .. ความคิดเหล่านั้น มันถูกเปลี่ยนไปแล้ว

ความมั่นคงในชีวิต ของคนบ้านนี้ไม่ใช่งานมั่นคง เงินเดือนเยอะอีกต่อไป

หลังจากที่แม่อย่างฉัน ขอลดเงินเดือน ขอลดเวลาทำงานมาวิ่งเล่นกับลูก สอนการบ้านลูก

ฉันได้รู้ว่า เวลาของเรา มีค่ากับอีกคนมากขนาดไหน

เวลาของเรา สร้างความสุขให้ คนในครอบครัวมากขนาดไหน

และคุณภาพชีวิตที่เปลี่ยนไปในทางที่ดี มันคุ้มค่ากว่าการได้เงินเดือนในส่วนที่หายไปขนาดไหน

………………………………………………………………….

เราเห็นคุณค่าของเงินเดือนหลักหมื่นบาท มากกว่า รอยยิ้มของคนที่เรารักมานานพอแล้ว

และครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งที่ฉันตัดสินใจ ให้พ่อปอออกจากงาน

แล้วมาหาอะไรทำอยู่กับบ้าน ซึ่งระหว่างที่เราหายเงียบไปจากไดอารี่ออน์ไลน์นี้

เราไปวุ่นวายอยู่กับการหาอาชีพใหม่ให้กับพ่อปอ

และวันนี้เราก็ค้นพบ อีกหนึ่งทางเลือกที่เราจเลือกที่จะลองไปพร้อม ๆ กัน

ทุกคนมีส่วนร่วมกันหมดจริง ๆ เพราะยีห้อของผลิตภัณฑ์ของเราก็คือ “ปลาทูน้อย”

ซึ่งเจ้าตัวชอบใจสุด ๆ  และชอบโลโก้มากมาย พร้อมยืนยันกับแม่ว่า

“นี่หละแม่ ปลาทูต้องหน้าตาเป็นแบบนี้ถึงจะน่ารัก”

ช่วยแม่อยู่ทุกขั้นตอน .. และเป็นกำลังสำคัญในการพลักดันพ่อแม่ ให้พยายามหาวิถีชีวิตที่รักษาครอบครัวให้ดี

…………………………………………………………………………

เราเชื่อกันว่า ทุกชีวิตมีหนทาง และมีทางเลือกเสมอ

ขอแค่เรากล้าที่จะลอง กล้าที่จะเริ่ม

และไม่มีอะไรถูก หรือว่าผิด อยู่ที่เรายอมรับมันได้มากน้อยแค่ไหนต่างหาก

และวันนี้ เราทุกคนเลือกทางเลือกนี้ร่วมกันแล้ว เราก็จะสู้ไปเคียงข้างกัน

เราจะดูแลกัน และ คอยประคับประคองกันไป

เราไม่ได้หวังว่า ร้านปลาทูน้อยเล็ก   ๆ ของเราจะทำให้เราร่ำรวย มั่งคั่ง

เราหวังแค่เพียงว่า เราจะมีเงินผ่อนบ้าน มีเงินใช้จ่ายเท่าที่จำเป็น

และมีเวลาเหลือวิ่งไล่จับ เล่นซ่อนหากัน

บางที คนเราก็ต้องการอะไรกับชีวิตกันมากไป จนลืมความสุขเรียบง่าย

ไคว่ขว้าค้นหา แต่ทุกช่องทางเพื่อจะสำเร็จ ร่ำรวย

สำหรับเรา .. ไม่ต้องรวยหรอกค่ะ พอมี พอกิน คือคำตอบของพวกเรา

………………………………………………………………..

และกว่าเราจะมีวันนี้ได้ เรามีแรงใจทีดีจากมิตรรักมากมาย

ต้องขอขอบคุณทุกท่านไว้ ณ โอกาสนี้ด้วย

พี่นันท์ พี่วี น้าแนน น้าดู๋ โบว์เบลล์ ลุงลาภ น้าโอ๋ น้าหน่อง น้าเล็ก น้าอาร์ม

และอีกหลายคนที่ไม่ได้เอ่ยนามไว้ในนี้

ขอให้รู้ว่า “บุญคุณ” มีความหมายสำหรับคนบ้านนี้

ทุกคนในบ้านนี้ถูกสอนมาให้รู้จักตอบแทน

………………………………………………………………………….

สำหรับใครที่จะแวะมาเยี่ยมเยียนเราก็เข้ามาได้ที่บ้าน แต่ขอสักเดือน มีค. กำลังจัดบ้านอยู่

หรือว่า คลิกเข้าไปที่

http://www.facebook.com/Decoupage.Art (กด Like สักครั้งก็พอค่ะ)

http://www.decoupagearts.com/

เรารวบรวมเรื่องราวเกี่ยวกับเดคูพาจไว้ที่ http://decoupagearts.wordpress.com/

เพราะลูกสาวแม่ แต่ละมุข เล่นเอาฮากันจุกไปเลยทีเดียว

ขอแม่แอบเก็บ .. ขำขันรวมกันไว้หน่อยดีกว่า

+++++++++++++++++++

แม่ : อย่าไปจับแมวที่ไม่รู้จักเรานะลูก เดี๋ยวมันจะกัดเอา เพราะมันไม่รู้จักเรา
เด็กปลาทู : ก็บอกชื่อมันซิแม่ เดี๋ยวมันก็รู้จักเรา
แม่ : เอริ่ม !!

+++++++++++++++++++

(ขณะ นั่งทำการบ้านกับแม่)

ปลาทูน้อย เอ่ยขึ้นมาว่า “แม่ หนูขอเป็นผู้ใหญ่สักวันได้ไหม วันเดียวเองนะแม่ ..

แม่เงียบไม่ตอบอะไร กำลังเดาใจลูกว่า ทำไมถึงอยากเป็นผู้ใหญ่ สงสัยผู้ใหญ่ไม่มีการบ้านแหง๋เลย

+++++++++++++++++++

แม่กำลังใช้ความพยายามในการอธิบายคำ ว่า “จับฉลาก” ให้เด็กฟัง

เพราะแม่ซื้่อของขวัญมา ข้างในเป็นของเล่น เด็กบอกว่า เอาไป โรงเรียนไม่ได้

ครูห้ามเอาของเล่นไปนะแม่ พอบอกว่าเอาเป็นของขวัญจับฉลาก

เด็กก็บอกว่า เด๊๋ยวเพื่อนเอาไปแล้วไม่คืนนะแม่ เอาไปแต่กล่องได้ไหม ของเล่นไม่ต้องใส่ไป

+++++++++++++++++++

ยาย .. ช่วยกันทำการบ้านหน่อยไม่ได้เหรอ ไม่รักกันเลยเหรอยาย (ดูมันพูดเข้า)

+++++++++++++++++++

ลูกสาวเอ่ยประโยคเด็ดกับแม่

“แม่จ๋า .. พี่ขอร้อง พี่อยากมีน้อง”

แม่เลยตอบไปว่า “แค่พี่คนเดียวแม่ก็เหนื่อยแล้วถ้าพี่มีน้องแม่คงตายอ่ะคะ”

เด็กที่อยากเป็นพี่ตอบกลับมาว่า “แม่ยังไม่แก่เลย แม่จะตายได้ยังไง

+++++++++++++++++++

เด็ก : วันนี้แม่ใส่กระโปรงสวยจัง แต่พ่อไม่หล่อเลยอ่ะ
แม่ : อ้าว ทำไมหละ แล้วทำไงพ่อถึงจะหล่อ
เด็ก : พี่ก็ต้องใส่เสื้อกันหนาวซิ เสื้อกันหนาวจะทำให้พ่อหล่อ
แม่ : เสื้อกันหนาวตัวไหนเหรอลูก (พ่อไม่เคยใส่เสื้อกันหนาวเลยนะเท่าที่แม่จำได้)
เด็ก : ก็เสื้อกันหนาวที่พ่อใ่ส่ไปงานแต่งงานน้าุนุ่นไง
แม่ + พ่อ : อ๋ออออออ เค้าเรียก เสื้อสูท

+++++++++++++++++++

แม่ : สวนสนุกน้ำท่วมยังเปิดไม่ได้ ไว้วันเด็กแม่พาไปนะ เด็กถามกลับมาว่า “แล้วตอนนี้วันผู้ใหญ่อยู่เหรอแม่”

+++++++++++++++++++

แต่ละเรื่องของเธอ สร้างความบันเทิงให้ได้ทุกเพศทุกวัย

แม่ว่า เราทำเดี๋ยวไมโครโฟนเด็กกันดีกว่า ท่าจะมันส์เนาะ

เอาแ่ค่แม่กลับบ้านเร็ว สอนการบ้านกันเองช่วงนี้ แม่ก็ฮาทุกวันแล้ว

บางวันก็สอนกันทั้งน้ำตา และน้ำลาย

แต่ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ แม่ก็ยังรู้สึกสนุกกับการได้เป็นแม่เด็กผู้หญิงคนนี้อยู่ดี

แม่ก็ไม่ได้เป็นแม่ที่สมบูรณ์แบบอะไร

ลูกบ่นประจำพักนี้ว่า ทาปากแม่ก็ไม่มี รองเท้าเด้งสูงแม่ก็ไม่มี

ทาตากับทาแก้มอีกทำไมไม่มีเนี่ยแม่ เดี๋ยวไม่สวยนะ

นี่ถ้าแม่มี .. สงสัย ? มันส์เธอหละ

นี่แค่แต่งแบบพอเพียงตามประสาแม่ยุ้ยนะ ลูกฉันยังขนาดนี้

………………………………….

แม่ก็ยังเป็นคนที่ดุที่สุดในบ้านเสมอ เพราะแม่คือผู้คุมกติกาทั้งหมด

แม่คือคนเดียวที่ต้องลงโทษหนู

แต่่สุดท้ายกลางคืน หนูก็ยังนอนกอดแม่อยู่ ^ ^

ไม่รู้จะอธิบายยังไงให้คนไ่ม่มีลูกเข้าใจว่า

มันเหนื่อย มันปรี๊ด มัน ฮึ !! แต่มันก็คือความสุขที่สุดเนาะ

ใครมีลูก .. อย่าปล่อยเวลาของลูกให้ผ่านไปโดยที่เค้าไม่ได้อยู่กับแม่นะคะ

เพราะทุกนาทีที่อยู่กับลูก

คุณเหมือนถูกหวยสองเด้ง

ลูกก็มีความสุข คุณก็มีความสุข

แล้วทำไมจะไม่ทำกันเนาะ

หลายคนที่ใกล้ชิดกันคงรู้กันดีอยู่ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

เรียกได้ว่า หลายคนเอ่ยคำว่า เหนื่อยแทนแต่ทุกคนก็ส่งกำลังใจมาให้เราสู้กันต่อไป

แต่ในร้ายมีดีเสมอ .. เพราะเหตุการณ์ต่าง ๆ เหล่านั้น

ทำให้คำว่า “คู่ชีวิต” มีความหมายมากขึ้น

หลายคน .. อาจจะได้อยู่ร่วมกันในยามสุขมากกว่าทุกข์

หลายคู่ .. อยู่ด้วยกันในความราบรื่นเสมอ

แต่จะมีสักกี่คู่ .. ที่ผ่านสุข ข้ามทุกข์มาด้วยกันมากมายหนักหนา

อย่างน้อย ๆ ก็ทำให้มั่นใจได้ว่า เวลาที่คุณย่ำแย่ที่สุด ก็ยังมีครอบครัวอยู่ข้างคุณเสมอ

……………………………………………………..

ในยามยากเข็น .. สติเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยนำทางให้เราผ่านมันไปได้

และกำลังใจก็เป็นแรงผลักที่ดีที่สุดที่เราควรมีให้ตัวเองเสมอ

วันนี้ .. เราสองคนมิได้เพียงอยู่ด้วยกันเพื่อกันและกันแล้ว

เราอยู่ด้วยกันเพื่อจะดูแลกันและเพื่อสมาชิกตัวเล็ก ๆ ของเรา

ลูก .. เป็นห่วงผูกคู่ชีวิตคู่นี้ให้แน่นแฟ้นเข้าด้วยกันจริง ๆ

และคู่เราก็มีลูกเป็น กำลังใจที่สำคัญมากมาย

……………………………………………………

วันนึง..ที่ใครสักคนคิดจะแต่งงาน อย่าได้คิดเพียงว่า เราจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป

หรือ เราจะอยู่ให้เค้ารัก ให้เค้าดูแลตลอดไป

หากแต่ว่า เราต้องพร้อมจะอยู่ด้วยกันท่ามกลางวันเวลาที่ไม่สุขด้วย

และต้องพร้อมที่จะเป็นฝ่ายดูและและถูกดูแลได้เสมอด้วยเช่นกัน

มันไม่ง่าย แต่มันก็ไม่ยาก หากคุณ “รักกัน”

ซึ่งความรักที่จะใช้ประคองชีวิตคู่ มันไม่ใช่รักเพราะอยากเติมเต็มให้ตัวเอง

แต่มันต้องเป็นรักที่พร้อมจะโอบอุ้มอีกฝ่ายหนึ่งหากมีใครสักคนล้ม

………………………………………………………

ต้องขอบคุณทุกกำลังใจที่ส่งมาให้ครอบครัวเรามิมีขาด

ต้องขอบคุณกำลังใจจากลูกน้อยช่างเจรจาของเราที่ทำให้แม่มีพลังสู้เสมอ

และต้องขอบคุณ “คู่ชีวิต” ที่อยู่ข้างกันมาตลอดกว่า 10 ปี

ขอบคุณเรื่องราวและเวลาที่ทำให้เราเห็นค่าของ “คู่ชีวิต” และ “ชีวิตคู่” ของเรา

เพราะเลือกที่จะแก้ปัญหาเรื่องเวลาของลูกด้วยการยื่นใบลาออก

ลูกไม่มีคนดูแลตอนหลังเลิกเรียน สุดท้ายผลคือ ไม่ได้ออกจากงาน แต่ปรับเวลาทำงาน

ตอนนี้งาน 9.00 -15.00 ที่เป็น 9.00 เพราะไม่อยากมาสาย

ไม่เคยมาทันเวลาเข้างานเลย 8.30 เพราะเช้าไปส่งปรางเองและปอตื่นเช้ามากไม่ไหว

เลยขอเป็น 9.00 ก็ทำให้สถิติของรายงานมาสายสิ้นเดือน ดีขึ้นมาก เราก็สบายใจด้วย

เลือกเลิกงาน 15.00 ก็เพื่อจะให้มาถึงบ้าน สัก 16.30 จะได้มีเวลาดูแลปราง

เมื่อปรับเวลาทำงานลง เงินเดือนก็ถูกปรับลงไปตามสัดส่วนเช่นกัน

……………………………………….

ผลสรุปของการเลือกแบบนี้ ตอนนี้ผ่านไปเกือบเดือนแล้ว

จากเดิมปรางได้สระผมสัปดาห์ละครั้งหรือว่าสองครั้ง เพราะรอแม่ ก็ดีขึ้น

ตอนนี้ได้สระผมวันเว้นวัน หรือว่าทุกวันที่หัวเหม็น เพราะแม่กลับมาเร็ว

ปรางจากเด็กที่กินข้าวดึก จวนเจียนเวลาเข้านอน เพราะรอแม่บ้าง งอแงกับยายบ้าง

เดี๋ยวนี้กินข้าวเป็นเวลามากขึ้น เร็วขึ้น

พอกินข้าวเย็นเร็วขึ้น ก็ทำให้ขึ้นนอนได้เร็วขึ้นเดี๋ยวนี้ ปรางนอนไวขึ้น

และดูการ์ตูน ดูทีวีน้อยลงเยอะมาก !!!!

แล้วสิ่งที่สังเกตได้คือ ลูกมีความสุขขึ้นยอะมาก

มาบอกแม่ว่าอยากกลับมาทำการบ้านกับแม่ ไม่อยากทำกับครูที่ โรงเรียแล้ว อยากให้แม่สอนเอง

ก็จะเป็นโครงการเพิ่มเติมในเทอมหน้าที่แม่จะสอนการบ้านเอง

……………………………………………..

ก็ถือว่า แม่แก้ปัญหาของลูกถูกจุด แม่ยอมซื้อเวลาของตัวเองกลับมาให้ลูก

ประเด็นต่อมาคือ รายได้รวมของครอบครัวหายไป

เรียกได้ว่า หายกันไป 40% ของเงินเดือนเลยทีเดียว (เกือบครึ่งนะ)

ปัญหานี้ เป็นปัญหาของผู้ใหญ่แล้ว แต่เราต้องปรับอะไรหลายอย่างร่วมกัน

โดยเราใช้แนวทาง การลดเพื่อให้พอกับที่มี

หลังจากที่ลองทำให้มากเพื่อให้เท่าเดิม จนรู้สึกว่า มันไม่ใช่ทาง

เพราะทำมากไป ทุกอย่างก็จะกลับมาอีหรอบเดิมอยู่ดี แค่แม่เปลี่ยนสถานที่ทำงาน

วันนี้ … เราได้แนวแล้วว่า เราจะลดเพื่อให้พอเท่าที่มี

และก็หาเพิ่มเท่าที่จะทำอะไรได้จากบ้าน เพื่อยังคงเวลาของลูกไว้

ก็เลยได้เห็น แม่ยุ้ย เป็นแม่ค้าออน์ไลน์กันแล้วสำหรับเดือนนี้

โดยเริ่มจาก ตุ๊กตาสายไหม ทำมาเพื่อให้คุณยายมีรายได้ เพราะไม่มีเงินเหลือพอจะให้คุณยายได้

ครีมพอกหน้า A-List อันนี้หุ้นกับนุ่นทำ เพื่อเอามาเป็นค่าใช้จ่ายรายเดือนที่ต้องจ่ายให้โรงเรียน

ส่วน ลูกซัด..เพิ่มน้ำนม ก็ทำต่อเป็นเรื่องเป็นราวขึ้น คิดราคาใหม่ให้ไม่ต้องควักเนื้อ เพราะไม่เหลือเนื้อให้ควักแล้ว อิอิ

แต่ก่อนคิดราคาไม่ได้คิดต้นทุนค่าเดินทางไปซื้อ ตอนนี้ต้องคิดแล้วหละ

…………………………………………………

บอกได้คำเดียวว่า “เหนื่อยกว่าเดิมเยอะ”  แต่ก็บอกตัวเองได้ชัดเจนเสมอว่า

“เรากำลังทำเพื่อใคร และทำเพื่ออะไร”

ถ้าเราผ่านตรงนี้ไปได้ สักพักเราคงอยู่ตัวขึ้น เพราะเราก็เริ่มปรับลดรายจ่ายออกไปได้หลายรายการ

ก็เรียกได้ว่า ลองกันดูสักตั้ง

สู้ด้วยพลังแห่งความเป็นแม่ครั้งยิ่งใหญ่

ตกลงกันไว้ล่วงหน้าแล้วว่า เราจะไปเขาดินกัน

เด็กลั้นลามากมาย .. แม่เองก็แอบลั้นลาด้วย

แต่รอบนี้ดูสัตว์น้อยมาก แต่มีอะไรที่ตั้งใจไปดูเช่น

นกเพนกวิน โชว์ช้าง แค่นั้นเอง

ไปหมดเวลาอยู่กับสนามเด็กเล่น .. ไปเขาดิน ไปเล่นสนามเด็กเล่น

มาดูหน้าลิงหลากอารมณ์กันดีกว่า

ผ่านสนามเด็กเล่น ไม่ได้ไปไหนกันต่อเท่าไหร่เลย เพราะเด็กเล่นสนุกเชียว

แล้วลูกเล่นเลยทำให้แม่ได้สังเกตอะไรหลายอย่างลองดูไปพร้อม ๆ  กันนะ

ทักษะในการปีนป่าย ดีขึ้นเยอะมาก และแลดูว่ากล้ามเนื้อมัดใหญ่จะแข็งแรงขึ้นมาก

ความกล้าที่จะลองปีน ความมั่นใจ และอาการขี้กลัวหายไปเลย

อันนี้เล่นคนเดียวไม่มีใครคอยอยู่ใกล้ ๆ ส่วนแม่ยืนรอถ่ายรูปอยู่อีกฝั่งนึงเลย

ตั้งใจรอดูซิว่า ปรางจะกล้าไหม สิ่งที่่เห็นเล่นเอาแม่ต้องรีบกดชัตเตอร์เลย

เธอกล้าที่จะเล่น ไม่กลัวที่จะตก เธอโตขึ้นเยอะจริง ๆ

พัฒนาการของปรางดีขึ้น เมื่อได้มีโอกาสอยู่ในที่โล่งกว้างบ่อยขึ้น

และการปล่อยให้เล่นในที่โล่งกว้าง สร้างพัฒนาการที่ดีขึ้น