หายหน้า..ไปไหนมา

By , 9 December 2011 21:02

ไม่ได้อัพให้อ่านกันเสียนานเลยทีเดียว

ไม่ได้หนีไปไหนมาค่ะ .. ถึงจะระเห็ดหนีน้ำท่วมไป ๆ มา ๆ 3 รอบก็ตาม

จะบอกว่าเรื่องราวมากมายในช่วงเวลาที่ผ่านมา

มีดีมีไม่ดี ปนกันเป็นไปตามธรรมดาของชีวิต

แต่สิ่งที่ำทำให้ห่างหายไปนานเลยคือ “สุขภาพ”

ด้วยความที่ ทำงานหนักมาหลายปีติดต่อกัน นอนน้อย กินไม่เป็นเวลา

จนร่างกายได้ฟ้องแล้วว่า “รับไม่ไหวแล้ว” ก็เลยถึงเวลาต้อง ปรับระบบกันใหม่

ก็เริ่มจาก .. ลดเวลาทำงาน กลับบ้านเร็ว ยอมลดเงินเดือน

ก็เรียกได้ว่า ได้พักไป ณ ระดับนึง แต่ก็ยังมีนอนดึกดื่นอยู่บ้างเป็นระยะ

…………………………………………………….

ระบบฮอร์โมนเริ่มทำงานสับสน แปรปรวน จนต้องตรวจเลือด

จึงทำให้รู้ว่า ระดับฮอร์โมนที่ต่ำอยู่อย่างเป็นปกตินี้ มีอันตรายมาก

เพราะการที่มีฮอร์โมน Perlactin ต่ำเป็นอันตรายถ้าต่ำมาก

แต่ก็ยังถือว่า ของฉันยังต่ำอยู่ในเกณฑ์ไม่อันตราย

พอหมอกินฮอร์โมนเพิ่ม ก็ปั่นป่วนอีกตามเคย

มีอาการเวียนหัว หน้าืมืด ตาลาย ซึ่งตอนฮอร์โมนต่ำก็เป็น

เลยทำให้ สามทุ่มต้องหลับ เพราะแบกร่างกายโงนเงนไปทำงานมาทั้งวัน

แต่พอเมื่อรับฮอร์โมนไป ก็มีอาการที่กระทบจากการมีฮอร์โมนเข้าไปอีก

คือมีน้ำเหลืองปนเลือดไหลออกมาจากหน้าอก เลยต้องไปเช็คสภาพเนื้องอก

เพราะในตัวเนี่ยมีเนื้องอกนอนนิ่ง ๆ นาน ๆ อยู่หลายก้อนทีเดียว

ก็เลยได้ความว่า อาการดังกล่าวน่าจะมาจากฮอร์โมนที่ได้รับไป

แล้วก็ได้เจอเนื้องอกเพิ่ม และก็มีอาการเจ็บ

ตอนนี้สรุปรวมมีเนื้องอก 7 ก้อนในหน้าอกทั้งสองข้าง

เลยได้ชื่อใหม่เลยเป็น กุลธิดา กับเนื้องอกทั้งเจ็ด ก็ขำขันกันไป

อีก 3 เดือนหมอนัดอีกทีว่าเนื้อก้อนใหม่โตขึ้นใหม่ ยังเจ็บรึเปล่า

ถ้าไม่มีอาการอะไรก็รับไว้เป็นสมาชิกได้อย่างสบายใจ

แต่ถ้ามีอาการใด ๆ ก็คงจะต้อง เชิญออกไปด้วยการผ่าตัด

……………………………………………………………

ตอนนี้ฉันเลิกกินเนื้อหมู และไก่ กินแต่ปลากับอาหารทะเล

แล้วก็เลิกทำงานข้ามคืนแบบแต่ก่อน หันมาดูแลตัวเอง

ด้วยความที่ว่า เราจะต้อง เข้มแข็งเพื่อคนที่เรารักนั่นเอง

 

Leave a Reply

 

Panorama Theme by Themocracy