ฝรั่งเด็กน้อยที่บ้าน .. พักนี้มีภาษาอังกฤษมาสปีคกะแม่น่าดู

เล่นเอาแม่อดอมยิ้ม จนถึง ขำในระดับปานกลางถึงมากที่สุดไม่ได้

วันก่อนเล่นแป้งโดว์กันอยู่สองคนแม่ลูก

ปั้นโน้นปั้นนี่เล่นกัน .. พักนี้เล่นกันมากขึ้นเพราะไม่เปิดทีวีไง

สักพัก ปรางก็พูดขึ้นมาว่า คุณแม่ กู๊ดไปเดีย

เล่นเอาแม่ต้องถามซ้ำว่า อะไรนะลูก

เด็กน้อยก็ตอบกลับมาอีกว่า กู๊ดไปเดียไงคุณแม่

แม่นั่งประมวลผลภาษาลูกอยู่พักนึง แล้วก็ ถึงบางอ้อ  ” Good Idea”

………………………..

อีกทีก็วิ่งเล่นกันอยู่ในบ้าน เดินมาขวางหน้าแม่ แล้วบอกว่า “ซะ-ต๊อก”

อันนี้แม่ฟังไม่ยาก Stop นั่นเองแม่เลยสอนคำว่า Let’s go เพิ่มไปให้

เวลา Stop แม่แล้ว จะบอกให้แม่ไป ..

………………………..

เมื่อเช้าระหว่างผูกผมเปียกัน ก็ชวนลูกสาว หน้าตาลูกครึ่งยุโรป Speak English

แม่ : น้องปราง แมว เรียกว่าอะไรนะคะ

ลูก : แค็ก

แม่ : แล้วหมาหละลูก

ลูก :  ด็อก

แม่ : เอ .. แล้วช้างเรียกว่าอะไรน๊า

ลูก : นิ่งเงียบไปอึดใจนึง

แม่ : อีอะไรนะลูกนะ

ลูก : ลีเลเป๊น

แม่ : แล้ว สิงห์โตหละลูก

ลูก : แฮ่

แม่ : สิงห์โตเรียกว่า ไล อะไรน๊า

ลูก : ไล้อ่อนไง

แม่ : แล้วเสือหละ เรียกว่าอะไร

ลูก : ไทเก้อ โฮ่

แม่ : แม่ลืมไปเลย นกหละลูก เรียกว่าอะไร

ลูก : จิ๊บ จิ๊บ

แม่ : ขำนิดหน่อยแล้วกลบเกลื่อนคุยต่อ

แม่ : นกเรียกว่า เบิร์ดไงลูก เหมือนน้าเบิร์ดไง น้าเบิร์ดแปลว่าน้านกไง

ลูก : อ้อ น้าเบิ๊ด (เสียงสูงด้วยนะ) น้านกจิ๊บจิ๊บ

…………………………..

พักนี้ต้องขำปรางเวลาเค้าทำอะไรตลกน้อยลง

เพราะรู้สึกว่า ระยะนี้เค้าจะรู้สึกได้ว่า การขำของแม่ หรือคนอื่น ๆ

ทำให้เค้าหมดความมั่นใจไป .. เราก็ต้องเก็บอาการหน่อย

ถึงแม้ว่าจะขำแบบเอ็นดูก็เหอะ .. โตเป็นสาว 3 ขวบแล้วนิเนาะ