เข้า รพ. ฉลองปีใหม่
ฉันมีอาการของโรคกระเพาะมาหลายสัปดาห์แล้ว
ไปหาหมอกินยามาแล้วหลายตลบ ก็คงด้วยการกินอาหารผิดเวลา นอนดึก
และที่สำคัญคือเครียดนั่นหละตัวดี .. หมออธิบายว่า การเครียดคือยังไง
ไม่ใช่ว่าเรากลุ้มใจ คิดอะไรไม่ตก แต่การคิดวางแผนจัดการโน้นนี่หลาย ๆ อย่างก็คือเครียด
งั้นก็ตรงประเด็นเลยเพราะฉันงานเยอะมาก คิดโน้นคิดนี่ อีลุงตุงนังไปหมด
แล้วเมื่อวันที่ 29 ธค ก็แวะไปหมอเพราะกินอะไรก็ปวดท้องและก็ออกมาหมดเลย
เหมือนไม่ย่อยอ่ะ กินเข้าไปยังไง ก็ออกมาแบบนั้นเลย
หมอบอกว่า ควรจะต้องส่องกล้องแล้วหละ ส่องเลยไหม นอน รพ. คืนนึง
คือว่าไม่ได้ตั้งตัวไง ไม่ได้บอกลูกไว้ ขอหมอกลับมาตั้งหลักก่อน
กลับมาเครียงาน และเอาโน๊ตบุ๊คและ password พร้อมทั้งกุญแจให้หัวหน้าไว้
วันที่ 30 เตรียมตัวพร้อมมานอน รพ. แค่คืนเดียว ชิว ๆ น่า บอกน้องปรางไว้ว่า เดี๋ยวแม่มา
แล้วก็โทรตามป้าสร้อยของน้องปรางมาอยู่เป็นเพื่อน ..แล้วกะว่า เสร็จแล้วจะไปซาฟารีกัน
ปรากฎว่า น่ากลัวกว่าที่คิดไว้เยอะ หมอพาเข้าห้องผ่าตัด ไอ่เราก็คิดว่าแค่อ้าปากขำ ๆ
หมอบอกว่า เดี๋ยวฉีดยาคลายกังวล หลังจากพ่นยาที่คอ ยาคลายกังวล เนี้ยเราก็นึกว่าแค่เคลิ้ม ๆ
นับหนึ่งยังไม่ทันถึงห้าเลย หลับไปแล้วฉัน ตื่นมาอีกที นอนอยู่ตรงห้องพักฟื้น
ตื่นมาก็มึน ๆ อยู่สักชั่วโมง หลังจากนั้นหมอก็มาพร้อมกับแผ่นซีดีมาเปิด
ให้เห็นหลอดอาหาร กระเพาะ ลำไส้เล็กของตัวเอง เออแปลกดีเหมือนกัน
สรุปว่า กระเพราะอักเสบขั้นปานกลาง เนื้อผิวกระเพาะเป็นจุดแดง ๆหมดเลย
เหมือนเวลาเราเป็นลมพิษอ่ะ .. แล้วก็ตรงหูรูดระหว่างกระเพาะส่วนล่างกับลำไส้เล็กไม่ปิด
เพราะอักเสบมาจนรูดปิดไม่ได้ เลยทำให้เราเป็นหนัก เพราะกรดมันก็จะย้อนมาย่อยกระเพาะ
เป็นอันว่า ต้องให้ยาผ่านทางสายน้ำเกลืออยู่คืนนึง คืนนั้นอยู่ ๆ นิ้วโป้งข้างซ้ายก็บวมแดง
ก่อนจะเข้าส่องกล้อง รู้สึกว่ามันขัด ๆ เจ็บ ๆ แต่ไม่ได้คิดไรมาก คิดว่านอนทับนิ้วตัวเอง
หรือไม่ก็น้องปรางนอนทับ..คืนนั้นพยาบาลเอาเจลเย็นมาประคบให้ แล้วก็เอายานวดมาให้ทา
ปรากฎว่าไม่หายแล้วก็ ที่สำคัญปวดไม่หาย จนต้องฉีดยาแก้ปวด แล้วนิ้วก็บวมแดง และพอจับก็ร้อนด้วย
เช้าหมอมาเลยดูให้ บอกว่า น่าจะติดเชื้อนะเนี้ย เลยให้หมอศัลกรรมมาดู หมอกระดูกก็มาดู
น่าจะเป็นที่ปลอกหุ้มเส้นเอ็นอักเสบ หมอบอกว่าต้องให้ยาฆ่าเชื้อทุก 6 ชั่วโมงดูสักวัน
เป็นห่วงว่าหนองจะเข้าไปในข้อกระดูกจะเรื่องยาว … ปรากฎว่า อึ้งครับ เพราะคิดว่าจะได้กลับบ้านแล้ว
น้ำเกลือก็ถอดแล้ว ต้องเจาะใหม่ถึงสองรอบเพราะพยาบาลบนวอร์ดเจาะแล้วเส้นแตก
เลยบอกตรง ๆ ว่าขอให้ห้องผ่าตัดขึ้นมาเจาะให้หน่อยนะค่ะ พี่โดนเจาะหลายตลบแล้วนะ ขอร้อง
ปรากฎว่า ต้องนอน รพ. ต่อเพราะนิ้วโป้งเนี้ยหละ ..
น้องปรางมาเยี่ยม บอกว่า แม่ไม่งอแงนะ (เห็นลูกแม่ก็น้ำตาร่วงไง)
แม่เจ็บนิดเดียวนะ เดี๋ยวก็หายแล้ว (นังแม่ยิ่งบ่อน้ำตาแตก)
คุณแม่เจ็บ คุณแม่อ้วก บอกพี่พยาบาลที่เข้ามาฉีดยา
พอพี่เค้าฉีดยาแม่ เอามือมาแตะ ๆ แขนแม่ บอกว่า คุณแม่นิดเดียว เจ็บนิดเดียว
คือบอกไม่ถูกเลย ขำก็ขำ ดีใจก็ดีใจ สารพัดจะพูดน้องปรางเนี้ย
แล้วหมอกระดูกมาจับนิ้วแม่ แล้วก็ถามว่าเจ็บไหม คือแม่ก็เจ็บซิ
ก็โอ๊ย ๆ เจ็บคะ ดญ.ปรางพูดออกมาเลยว่า อ้าวเวรกรรม
คือว่า หมอกับพยาบาลขำกันใหญ่เลย .. นี่ลูกไปเยี่่ยมทุกวันเลย
ที่วอร์ดจะจำน้องปรางกันได้ เพราะปีที่ผ่านมาเธอเข้า รพ. บ่อย
พี่ ๆ ก็ชวนกันคุย ทักกันว่า โตขึ้นเยอะ .. ก็คุยกับเค้าไปทั่ว
วันนี้แม่เพิ่งได้กลับบ้าน ก็ดีใจใหญ่ เย้ ๆ แม่หายเจ็บแล้ว
ก่อนออกมาจากวอร์ด เจอหมออัญฯ (หมอเด็กประจำตัวปราง)
เธอรีบสวัสดีคุณหมอ ..ไปแล้วนะคุณหมอ แม่หายเจ็บแล้ว บ๊ายบายคุณหมอ
พูดเป็นชุดเลย … นี่เท่ากับว่า ปีใหม่นี่แม่ก็นอนอยู่ รพ. ลูกก็อดไปเที่ยวเลย
แต่ชื่นใจอ่ะ ลูกสาวให้กำลังใจได้ดีมากจริง ๆ เลย

พรุ่งนี้จะพากันไปทำบุญ ปล่อยปลาเสียหน่อย

… [Trackback]…
[...] Read More Infos here: lovingcorner.com/diary/วันธรรมดา/เข้า-รพ-ฉลองปีใหม่ [...]…