ซาฟารีเวิร์ล ตอนที่ 2
นี่เป็นอีกโชว์ที่น้องปรางสนุกมาก คุณแม่ ปลาโลมามาแล้ว ๆ ๆ ตบมือดีใจ
มีเชิญผู้ชมเข้าไปร่วมการแสดงด้วย แล้วผู้ชายคนนี้ ก็น่าจะเป็นกอฟล์ไมค์อ่ะ
แต่ไม่รู้ว่าคือกอฟล์หรือว่าคือไมค์ ตอนนี้แม่รู้จักแต่พี่เคนเท่านั้น คนอื่นไม่รู้แล้วอ่ะ
ชอบแค่ไหน ดูจากสีหน้าเด็กเอาได้เลย .. ค่าเข้าก็ไม่เสีย แถมสนุกซะขนาดนี้
สนุกจนถึงตอนที่ปลาโลมาบ๊ายบายเลยนะ แถมปรางได้จับตัวปลาโลมาด้วยนะ
จากนั้นก็ไปดูโชว์อุลังอุตังกันต่อ ขอบอกว่าอันนี้คุณแ ม่ชอบมาก
คุณลูกก็ชอบด้วย ไม่นึกว่าลิงจะฉลาดได้ขนาดนี้อ่ะ
ตลกดีอ่ะ ชอบมาก ๆ เลย เค้าทำเป็นเรื่องของการชกมวยไทยป้องกันแชมป์
มีประมาณว่ากองเชียร์ไม่พอใจ ถอดเสื้อมาเป็นมวยปล้ำด้วยนะ ขว้างขวดน้ำใส่กรรมการไรเงี้ยเลย
เนี้ยพอแพ้น็อค ก็มีเปลสนามมาหามไปด้วย ..
ลูกบอกว่าอยากไปหาลิง (น้องปรางเรียก ยิง ยิง) แต่ประมาณว่า หน้าตาหวาดระแวง
ต้องไปบอกเทรนเนอร์เค้าว่า ไม่ต้องจุ๊บแก้มนะคะ กลัวค่ะ
น้องปรางสงสัย ว่าทำไมลิงยิ้มหวานแบบนี้เนี้ย
ลูกเริ่มกลัวมือลิงที่เข้ามาใกล้ ๆ ส่วนแม่ก็เริ่มหนาว ๆ กลัวลิงกัดหู
เราดูโชว์สุดท้ายกันที่ แอ๋ว ๆ ของน้องปรางนั่นเอง .. ปรางชอบใจใหญ่เลย
บอกว่าคุณแม่แอ๋ว ๆ มีฮูบด้วย ( ฮูลาฮูบ ) แล้วเจ้าแอ๋ว ๆ เนี้ย ก็ทำให้เรารู้สึกกันว่า
ค่าเข้าชม 490 บาท มันก็ไม่มากมายนะ เพราะเค้าต้องเลี้ยงสัตว์พวกเนี้ย เยอะอยู่
แล้วที่ขายถ่ายรูปคู่กะสัตว์ทีละ 250 บาทเนี้ย แทบไม่มีใครไปถ่ายเลย
เราก็เลยตกลงกันว่า เราจะไปกันใหม่ เกี่ยวไหม ? จริง ๆ ยังดูไม่ทั่วด้วยหละ
แต่คราวหน้าเราจะไปซื้อบัตรจากงานไทยเที่ยวไทยไว้ดีกว่า ถูกกว่าด้วย
ปรางเดินซะชนิดที่ เดิน ๆ อยู่ ลงนั่งกะพื้นแล้วบอกว่า
คุณแม่น้องปรางเดินไม่ไหวแล้ว เหนื่อย ขอขี่หลังหน่อยซิคะ
เล่นเอาคนเดินผ่านไปผ่านมาขำกันใหญ่ ..
ดูหน้าซิ เนี้ยเดินตั้งแต่ 11 โมงจน เกือบ ๆ 5 โมงครึ่งนะ เด็กหญิงปรางยังยิ้มได้
ปรากฎว่า พอขึ้นรถไม่ถึง 5 นาที หลับเงียบไปเลย
กลับมาบ้านคืนนั้น เอาของเล่นไปวางบนจมูก แล้วบอกว่า น้องปรางเป็นแอ๋ว ๆ
แล้วก็ให้พ่อถือฮูบของตัวเอง แล้วก็คลานลอดไปลอดมา บอกว่าน้องปรางเป็นโลมา
พออีกวันพาไปนั่งกิน MK ตอนเที่ยง ก็ขอกระดาษกับปากกา
แม่เลยได้รูปนี้เก็บมาให้ดูกัน


