จะบอกว่าปีใหม่ปีนี้ไม่ได้ส่ง sms ไปให้ใครเลย
เพราะว่า พาเด็กหญิงปรางนวลไปสัตหีบ
ไปนอนบ้านเพื่อนของคุณยาย ปรางเธอสนุกสนานมาก
วิ่ง ๆ ๆ  ทั้งคืน ยันเที่ยงคืนกว่า ก็ยังไม่หลับไม่นอน
พอเค้าเริ่มจะนับถอยหลังกัน ปรางถึงได้เริ่มถ่านอ่อน
แต่ก็ยังไม่ยอมหลับ ตาก็จะปิด ก็พยายามจะถ่างตาน้อย ๆ ของตัวเอง
ปากก็พูด  เย้ย ไป ไป ไปซิ  ใจคอจะเที่ยวอย่างเดียว

พอกลางวันก็พากันไปดูเต่าทะเล ที่ทหารเรือเลี้ยงนั่นหละ
คือว่าถ้าเต่าพูดได้คงชี้ฉัน แม่ยุ้ยแล้วก็ ถามว่า นิใจคอจะมาดูกันจนจำกันได้เลยใช่ไหม
เพราะใครไปใครมา ก็ต้องพาไปดูเต่าเนี้ย  ขนาดปรางยังได้ไปสองรอบเลย
เพราะไปวันแรก พอถึงเต่า เธอหลับ หลับชนิดไม่ขยับด้วยนะ
เพราะกลางคืนนอนดึก เช้าตื่น กลางวันก็ไม่ยอมนอน

แล้วก็ไปกินมักกะโรนีผัดมาด้วย กินซะเยอะเชียว
ตกกลางคืน ร้องไห้ ปากบวมฉึ่ง แดงก่ำ เล่นเอาพ่อแม่ไม่ได้นอน
ร้องทั้งคืน เช้ามาปรากฎว่า เป็นตุ่มบวม ใสเป็นน้ำ ๆ
เลยต้องรีบขับรถกลับจากสัตหีบ มา รพ. พระราม 9 กัน
ไม่เจอหมออัญฯ ของน้องปราง แต่เจอหมอคนอื่น
หมอบอกว่า น่าจะติดเชื้อไวรัส เริม เพราะเด็กพักผ่อนน้อย
เรื่องแพ้ผงชูรสเนี้ย น่าจะยุบได้เองเมื่อร่างกายขับออกมาหมด
หมอก็ให้ยาฆ่าเชื้อไวรัสเริมมา พร้อมกะยาทา

จากที่เช้าก่อนออกจากสัตหีบ ปรางไม่ยอมกินไรเลย
พอกลับมาถึงบ้าน ทุกอย่างเป็นปกติ กินนม กินข้าว เต้น ๆ กะโพโรโระ
ยายบอกว่า สงสัยเป็นโรคคิดถึงบ้านแน่เลย

แต่แผลที่ริมฝีปากยังคงพองอยู่นะ เธอก็เอามือจับ ๆ กัด ๆ
บางทีดูด  ๆ ปากแล้วก็ร้องไห้ กินข้าวนะ แต่ก็ไม่กี่คำ
เมื่อวันจันทร์ก็เลยพาไปหาหมออีกรอบ ทีนี้เจอหมออัญฯแระ
หมอบอกว่า ถ้าเป็นเริม จะมีไข้สูงปรี๊ดเลยค่ะ สำหรับเด็กเล็ก
แต่ก็หมอคนแรกให้กินยาเริมไว้ ก็กินต่อให้ครบโดสค่ะ
แล้วตากุ้งยิงที่มีอยู่มันก็ปูดขึ้นมา ตามสภาพค่ะ เมื่อนอนน้อย

นี่ก็เลยมีนโยบายกันว่า ห้ามไปค้างคืนที่ไหนแล้ว กลับมานอนบ้านดีก่า

ก็เลยสรุปไม่ได้ว่าปรางแพ้ผงชูรส ที่เยอะมาก ๆ หรือว่าเป็นเริมกันแน่
แต่เนาะ เอาเหอะ เป็นไรก็เหอะ หายไว ๆ แล้วกันลูก

ปีใหม่ปีนี้เลยสาระวนวุ่นวายกะเด็กป่วน
ต้องขอขอบคุณ SMS ของทุก ๆ คนนะจ๊ะ น้ามิงค์ด้วยน๊าา

อีกไม่กี่วันน้อปรางจะขวบครึ่งแล้ว
เริ่มรู้มากขึ้นจริง ๆ แล้วก็พูดเยอะขึ้นบ้างแล้วหละ
แม แม่ แม แม่ … เย้ย ยุ้ย เย้ย ไรไปตามเรื่อง
แล้วก็ชัดแจ๋วสุดคือ ไป ไป กะ ไม่เอา

เมื่อวาน เข้าไปในครัวกะคุณยาย พอฉันลงไปเจอ
หน้าประตูครัว ลูกสาวตัวเล็กมองหน้าแล้วพูดว่า " มาไม "
อีกคำที่เรียกเสียงเฮได้คือ ปอ ปอ พ่อ ปอ ปอ พ่อ

แล้วเริ่มมีความคิดในแบบฉบับของตัวเองนะ
จะเล่นอะไรเนี้ย ลองดูจากภาพซิ

เอาลูกบาสตัวเองใส่ที่กล่องเก็บซีดีของพ่อ ยัดไปได้ ตบมือเก่ง ๆ ใหญ่

สุดท้ายเล่นจนหนีบมือ ถึงได้เลิก 555